Ο  Γιάννης Παπαδημητρίου γεννήθηκε στις 15 Μαΐου του 1976 στην Χαλκίδα και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα του το 1994 από τον τοπικό ΑΟ.ΧΑΛΚΙΣ .

Με τις εμφανίσεις του προκάλεσε γρήγορα το ενδιαφέρον των σκάουτερ της Ξάνθης και κατά την χειμερινή μεταγραφική περίοδο της σεζόν 1995/96 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του μεταπηδώντας στην ομάδα της Θράκης και την Α’ Εθνική.

Στους «Ακρίτες» βρήκε αμέσως θέση βασικού ενώ η καλή του απόδοσή εντός των αγωνιστικών χώρων είχε ως επακόλουθο την κλήση του στην Εθνική Ελλάδας και το ντεμπούτο του στις 16 Αυγούστου του 1999.Με την φανέλα της Εθνικής αγωνίστηκε συνολικά 5 φορές.

Κατά την δεκατετραετή παρουσία του στην ακριτική ομάδα αποτελούσε κάθε αγωνιστική περίοδο βασικό στέλεχος,με εξαίρεση την περίοδο 2006/07 όταν και ταλαιπωρήθηκε από σοβαρό τραυματισμό που του επέτρεψε να αγωνιστεί μόλις 4 φορές,ενώ έχει συνδέσει το όνομά του με όλες τις επιτυχίες της ομάδας (συμμετοχές στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας το 2002,το 2005 και το 2007 καθώς και οι 3 έξοδοι στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ). Ανελαβε τήν ομάδα από την θέση του τεχνικού διευθυντή το καλοκαίρι του 2010 , αμέσως μετά την απόσυρση του από την ενεργό δράση ως και σήμερα . Ως τεχνικός διευθυντης έζησε άλλη μια έξοδο στην Ευρώπη (2012-13) , την πρώτη συμμετοχή της ομάδας σε τελικό κυπέλου (2014-15) . Στα χρόνια αυτά ήρθαν στην Ξάνθη σπουδαίοι προπονητές ( Ουζουνιδης, Lucescu R. , Rastavac) όπως και σπουδαίοι ποδοσφαιριστες που μετέπειτα πουλήθηκαν .Αποτελεί τον ρεκορνμαν συμμετοχων στην ομάδα της Ξάνθης με 325 συμμετοχές έναντι 322 του Νίκου Κεχαγιά.

Σε μια εφ’όλης της ύλης συνέντευξη του στο sport 24 μιλάει για όλους και για όλα.Κάποια αποσπάσματα από εκείνη την συνέντευξη παραθέτουμε εδώ:

-Το 2010 που »κρέμασες» τα παπούτσια σου και ανέλαβες τη θέση, ήσουν έτοιμος για αυτό;

«Όταν είσαι ποδοσφαιριστής, ζεις σε μία άλλη πραγματικότητα. Ζεις σε μία φούσκα η οποία κάποια στιγμή θα σκάσει. Στην δική μου περίπτωση, την »έσκασε» ο κύριος Πανόπουλος. Η νέα πραγματικότητα είναι πώς πρέπει να σηκωθείς στις 08:00 το πρωί και να πας στην δουλειά σου και αυτή είναι η πραγματική ζωή. Ως ποδοσφαιριστής, πηγαίνεις για δύο ώρες στην προπόνηση. Έχεις φυσικά άλλες δυσκολίες και προβλήματα αλλά αυτή δεν είναι η πραγματική ζωή. Εγώ, δύο χρόνια νωρίτερα είχα κάνει μία κουβέντα με τον κύριο Πανόπουλο και με είχε προετοιμάσει για αυτό. Ίσως είχε δει κάτι το οποίο δεν είχα δει εγώ. Με προόριζε όμως για την θέση αυτή.

-Ποιο είναι το μυστικό για να μείνεις 8 χρόνια σε μία τέτοια θέση στην ίδια ομάδα; Ειδικά όταν μιλάμε για Έλληνες ιδιοκτήτες που είναι ιδιαίτερα απαιτητικοί και παρορμητικοί με το ποδόσφαιρο;

«Σε όλες τις δουλειές υπάρχει ο μήνας του μέλιτος. Εγώ τον δικό μου τον έζησα στην αρχή όπου μάθαινα και την δουλειά. Σίγουρα έγιναν κάποιες σωστές κινήσεις όπως και κάποια λάθη. Αυτό που σε κρατάει είναι η δουλειά και τα αποτελέσματά της. Κακά τα ψέματα… είμαστε επαγγελματίες και κρινόμαστε εκ του αποτελέσματος. Με τα προτερήματά μου και με τα λάθη μου δουλεύω, και από τα αποτελέσματα που φέρνω ο ιδιοκτήτης κρίνει την παραμονή ή την αποχώρησή μου. Φαντάζομαι πως αν δεν υπήρχαν αυτά τα αποτελέσματα όλα αυτά τα χρόνια, όση εμπιστοσύνη και να μου είχαν θα είχα πάει σπίτι μου».

-Τα μπάτζετ παίζουν ποδόσφαιρο;

«Σίγουρα τα μπάτζετ παίζουν ποδόσφαιρο γιατί έχεις μεγαλύτερο εύρος κινήσεων. Δεν ψάχνω να βρω τους καλύτερους παίκτες, καμία ομάδα δεν έχει τους 11 καλύτερους παίκτες, ψάχνω τους κατάλληλους με βάση το μπάτζετ που έχω για να φτιάξω το ιδανικό γκρουπ. Αυτό όμως που θέλουμε να πετύχουμε δεν φτιάχνεται μόνο από τους παίκτες. Η δουλειά του τεχνικού διευθυντή δεν κρίνεται μόνο από τις μεταγραφές έχει την ευθύνη να προτείνει στον ιδιοκτήτη, που έχει πάντα τον τελευταίο λόγο, όλο το προσωπικό . Τον προπονητή τον βοηθό προπονητή, τον γιατρό, τον φυσιοθεραπευτή τον team manager, όποιονδήποτε ανήκει στο γκρουπ της ομάδας. Κρίνεσαι περισσότερο από τον ποδοσφαιριστή επειδή είναι η βιτρίνα, πρέπει όμως μέχρι και το τελευταίο κομμάτι του παζλ να είναι το σωστό».

-Επειδή έχουμε μία λίγο αφηρημένη άποψη για την δουλειά του τεχνικού διευθυντή. Εσύ δεν κάνεις τα ραντεβού με τους προπονητές;

«Μετά τον δεύτερο χρόνο που άρχισα να βρίσκω τα πατήματά μου στην ομάδα ναι».

Πολλά χρόνια μετά ορίζονται ξένοι διαιτητές στα ντέρμπι του ελληνικού πρωταθλήματος. Το θεωρείς σωστό; Ποια είναι η άποψή σου για τους Έλληνες διαιτητές;

«Πιστεύω ότι αυτό που γίνεται με τους ξένους διαιτητές δεν αποτελεί λύση, αλλά βοηθά πρόσκαιρα. Πιστεύω ότι η καλύτερη λύση είναι η χρήση του VAR και οι Έλληνες διαιτητές. Απλά θα πρέπει κι αυτοί να μην μας διαψεύδουν. Υπάρχουν παιχνίδια που ο Έλληνας διαιτητής δυστυχώς μας διαψεύδει. Να στηρίξουμε τον Έλληνα διαιτητή αν θέλουμε μακροχρόνια λύση και θεωρώ ότι η λύση δεν είναι ο ξένος διαιτητής, αλλά το VAR».

– Επειδή βρίσκεσαι πολλά χρόνια στο γήπεδα, ποια είναι η άποψή σου για το επίπεδο της Super League;

«Δυστυχώς είμαστε σε μια εποχή κατά την οποία τα οικονομικά δεδομένα δεν είναι τα καλύτερα δυνατά. Υπάρχουν προβλήματα σε όλες τις ομάδες, από τις μικρές μέχρι τις μεγάλες. Αυτό μπορεί να το αντιληφθεί οποιοσδήποτε δουλεύει σε μια ΠΑΕ. Αυτό που βλέπεις και αυτό που περιμένεις, πρέπει να το κρίνεις με βάση τα χρήματα που επενδύονται. Λέω ότι για τα λεφτά που υπάρχουν στο ελληνικό πρωτάθλημα, το επίπεδο είναι μια χαρά. Αν επενδύαμε άλλα λεφτά στο ποδόσφαιρο, θα μπορούσαμε να είχαμε και άλλες απαιτήσεις. Το λέω αυτό από την άποψη ότι θα μπορούσαμε να πάρουμε καλύτερους παίκτες. Την ποιότητα την πληρώνεις στο ποδόσφαιρο. Το θέαμα είναι αξιοπρεπές».