Το απόγευμα της Τετάρτης ο Ντιέγκο Μαραντόνα, σε ηλικία 60 ετών, πέρασε στην “αιωνιότητα”, βυθίζοντας στην θλίψη της Αργεντινή, την Λατινική Αμερική αλλά και το ποδοσφαιρικό πλανήτη.

Την ίδια μέρα που πριν από 15 χρόνια το ποδόσφαιρο θρηνούσε την απώλεια του Τζόρτζ Μπέστ. Την ίδια μέρα που πριν από 4 χρόνια “αποχαιρετούσε” τον στενό του φίλο Φιντέλ Κάστρο.

Ο Αργεντίνος “μάγος” της μπάλας αισθάνθηκε δυσφορία ενώ βρισκόταν στο σπίτι του στο προάστιο Σαν Αντρές του Μπουένος Άιρες προσπαθώντας να αναρρώσει από την επέμβαση για αφαίρεση αιματώματος στον εγκέφαλο στις αρχές του μήνα, όταν άρχισαν να καταφθάνουν έξι ασθενοφόρα για να του προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι είχε υποστεί ανακοπή καρδιάς. Οι προσπάθειες για να τον επαναφέρουν δεν απέδωσαν και …άμεσα η είδηση άρχισε να διαδίδεται με αστραπιαίο ρυθμό. Την είδηση της απώλειας του “Ντιεγκίτο” μετέδωσε πρώτη η εφημερίδα της πατρίδας του “Clarin” και την αναδημοσίευσαν όλα σχεδόν τα αθλητικά μέσα του πλανήτη.

Για τον Θεό του ποδοσφαίρου έχουν γραφτεί αμέτρητα κείμενα και θα μπορούσαν να γραφούν ακόμα τόσα. Μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που λατρεύτηκε από πολλούς και που “κοντράριζε” τον Πελέ στον άτυπο τίτλο του καλύτερου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.

Γεννηθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1965 στο Μπουένος Άιρες και μεγάλωσε σε μία παραγκούπολη στα νότια προάστια της πόλης από μία φτωχή οικογένεια.

10 χρονών βρέθηκε βασικός στην εφηβική ομάδα της Αρχεντίνος Τζούνιορς και σε ηλικία 15 ετών 10 μηνών και 20 ημερών γίνεται ο νεότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του πρωταθλήματος της Αργεντινής.

Το 1978 προκάλεσε με τις εμφανίσεις του τεράστια κουβέντα στην χώρα αλλά αποκλείεται τελευταίος από την αποστολή της Εθνικής για το Μουντιάλ που διοργανώθηκε στην Αργεντινή, επειδή υπερίσχυσαν οι φωνές που έλεγαν ότι είναι ακόμα μικρός.

Και μετά …ήρθε η ενηλικίωση. Εκτός από την Αρχεντίνος Τζούνιορς αγωνίστηκε στην Μπόκα Τζούνιορς, στην Μπαρτσελόνα, στην Νάπολι, στην Σεβίλλη και στη Νιούελς Ολντ Μπόις. Μτά από παύση ενός έτους έκλεισε την καριέρα του στην αγαπημένη του Μπόκα Τζούνιορς το 1997.

Έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του αθλήματος που κατέρριψε το ρεκόρ της ακριβότερης μεταγραφής δύο φορές, την πρώτη όταν έπαιξε για την Μπαρτσελόνα για 3 εκατομμύρια αγγλικές λίρες και τη δεύτερη, όταν αγωνίστηκε στη Νάπολι για 5 εκατομμύρια λίρες (ισοτιμίες 2013)

Στην Νάπολι λατρεύτηκε σαν θεός αν και ήδη είχε αρχίσει να γίνεται γνωστός και για την εξωγηπεδική του ζωή. Ωστόσο, μαζί της κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, το Κύπελλο Ιταλίας καθώς και το Κύπελλο UEFA το 1989.

Στην καριέρα του με την φανέλα της Εθνικής Αργεντινής έκανε 91 εμφανίσεις σκοράροντας 34 τέρματα, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1986 στα γήπεδα του Μεξικό. Στην ιστορία έμεινε ο προημιτελικός απέναντι στην Αγγλία όπου η Αργεντινή πήρε την νίκη-πρόκριση με 2-1.

Ο Μαραντόνα πετυχαίνει τα δύο τέρματα που μνημονεύονται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Το πρώτο ήρθε με το γνωστό ως ¨χέρι του Θεού” και το δεύτερο ήρθε έπειτα από ένα εξαιρετικό σλάλομ που ξεκίνησε από την μεσαία γραμμή και ψηφίστηκε ως το “Γκολ του αιώνα” από την ΦΙΦΑ το 2002.

Στο Μουντιάλ του 1990 φτάνει με την Εθνική μέχρι τον τελικό, εκεί όπου η Γερμανία παίρνει …την ρεβανς του χαμένου τελικού 4 χρόνια πριν, με την βοήθεια ενός απαράδεκτου διαιτητή που της χάρισε τον τίτλο με ένα πέναλτι φάντασμα.

Και ύστερα … ήρθε η κατηφόρα

Το Μάρτιο του 1991 συνελήφθη για κατοχή κοκαΐνης και η καριέρα του άρχισε να φτάνει στη δύση της. Για ένα διάστημα έπαιξε στους Νιούελς Ολντ Μπόυς και τη Σεβίλλη.

Κατά το Μουντιάλ του 1994 όλα πήγαιναν τέλεια για την Αργεντινή με νίκες 4-0 εναντίον της Εθνικής Ελλάδος (παιχνίδι στο οποίο σκόραρε και το τελευταίο του τέρμα με την Εθνική ομάδα) και 2-1 εναντίον της Νιγηρίας, μέχρι την αποκάλυψη ότι ο Μαραντόνα ήταν ντοπαρισμένος. Αυτό ήταν και το τελικό χτύπημα στην καριέρα του.

Το Νοέμβριο του 2008 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής ομάδας της χώρας του. Παρέμεινε στην τεχνική ηγεσία μέχρι τον Ιούλιο του 2010.