«Μην προτρεχέτω η γλώττα της διανοίας» λέει ένα αρχαίο ρητό. Δηλαδή πρώτα πρέπει να σκεπτόμαστε και μετά να μιλάμε. Αυτό δυστυχώς στις μέρες μας δύσκολα το βρίσκεις σε άνθρωπο. Συμβαίνει όμως και κάτι άλλο πολλές φορές. Τη διάνοιας προτρέχει η κουτοπονηριά και η γλώσσα βαδίζει στους ρυθμούς της. Ειδικά όταν υπάρχει σκοπιμότητα η κουτοπονηριά πάει σύννεφο.

Σύνηθες φαινόμενο αυτό κυρίως, όταν κάποιον είναι απ’ τους ανθρώπους που αντί να παίζει καθαρά και με ανοικτά χαρτιά, περιφέρεται σε πλατείες και καφενεία, εκτοξεύοντας ύβρις και προσβολές, σπιλώνοντας προσωπικότητες και υπολήψεις προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα άλλων, αλλά και δικά τους μικροσυμφέροντα.

Φυσικά πολλές φορές ξέρει ότι αυτά που λέει είναι ποινικά κολάσιμα, αλλά δεν τον νοιάζει γιατί νομίζει ότι έχει απέναντί του χαϊβάνια και δειλούς που δεν θα αντιδράσουν. Εδώ είναι που την πατάει. Διότι οι απέναντι δεν αντιδρούν γιατί απλά δεν θέλουν να του δώσουν αξία και να τον αναβαθμίσουν σε προνομιακό συνομιλητή. Διότι καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται και τον καθένα τον κρίνει η κοινωνία.

Όμως η υπομονή έχει και τα όριά της. Και όταν ξεπερνιούνται τα όρια, επειδή ζούμε σε πολιτισμένη κοινωνία, το λόγο παίρνει η δικαιοσύνη. Δύο πολύ καλοί φίλοι δικηγόροι λένε, ότι σε περιπτώσεις συκοφαντικής δυσφήμησης το ποινικό σκέλος δεν είναι τίποτα. Μην σου κάνει όμως ο άλλος αγωγή λένε και τρέχεις και πληρώνεις και που να τα βρεις τέτοιες εποχές.

Γι αυτό οι εκτοξευτήρες λάσπης καλό θα είναι πριν πάρουν το μυστρί και πιάσουν δουλειά, να βουτήξουν τη γλώσσα μέσα στο μυαλό και να σκεφτούν τι ενδεχόμενες συνέπειες μπορεί να έχει αυτό που θα πουν. Γιατί θα πρέπει να ξέρουν ότι ίσως κάποια στιγμή σύντομα θα πρέπει να μπορούν να αποδείξουν αυτά που λένε ώστε να μη βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων. Επίσης θα πρέπει να μην είναι και τόσο σίγουροι, όταν σκάσει το κανόνι, ότι οι θα έχουν προστασία…..

Τέλος να ξέρουν ότι ο κόσμος είναι πολύ μικρός και όλα μαθαίνονται.