Συνεχίζουμε στο ΄΄Δ & Α΄΄ τις ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις-συνεντεύξεις, αθλητών ή αθλητριών, από την Εύβοια, που έχουν γράψει ή γράφουν την δική τους ιστορία στο Ελλαδικό αθλητικό στερέωμα και όχι μόνο!
Η σημερινή μας παρουσίαση-συνέντευξη, είναι ΄΄δίδυμη΄΄, καθώς αφορά μια οικογένεια που γράφει εδώ 10ετίες, ξεχωριστή ιστορία στο ελληνικό βόλεϊ!
Φυσικά αναφερόμαστε στην οικογένεια του Χρήστου Αδάμ!
Για τον πάτερ-φαμίλια, Χρήστο Αδάμ, ότι και να γράψουμε, θα είναι λίγο, καθώς με την επίσης εμβληματική Σοφία Ιορδανίδου (τον θηλυκό ΄΄Γκάλη΄΄ του βόλεϊ) είναι στην κορυφή των διεθνών αθλητών, είναι οι Χαλκιδαίοι αθλητές που έχουν τιμήσει τόσο τον τόπο μας, όσο και την χώρα μας σε διεθνές επίπεδο…
Ο Χρήστος και η σύζυγός του Χριστίνα, απέκτησαν δύο παιδιά, τον Οδυσσέα και την Λυδία και σαν φυσική συνέπεια στα δύο παιδιά, ήρθε η ενασχόλησή τους, με το  ΄΄πατρικό΄΄ άθλημα το βόλεϊ!
Από μικρές ηλικίες στα τμήματα υποδομής του ΟΠΕ Χαλκίδας, η πολύ και σκληρή δουλειά, είχε σαν αποτέλεσμα την πρόοδο των δύο παιδιών και η οποία ήταν  κατακόρυφη, καθώς συνδύασαν ιδανικά σπουδές και βόλεϊ!
Η Λυδία, σπουδάζει με υποτροφία, στις ΗΠΑ σε Κολλέγιο, όπου και αγωνίζεται, ενώ παίζοντας εδώ στην Ελλάδα, μετά το μεγάλο ΄΄σχολείο΄΄ του ΟΠΕΧ, πήγε στον Ηρακλή Κηφισιάς (Α.1) και στις Αμαζόνες Ν. Ερυθραίας (Α.1-Α.2), με πολύ μεγάλες επιτυχίες!
Ο Οδυσσέας, μετά τον ΟΠΕΧ και αφού κέρδισε ένα πρωτάθλημα στην Αγγλία όπου σπούδαζε με υποτροφία, επέστρεψε στην Χαλκίδα και αγωνίστηκε για μια περίοδο στον Ηρακλή Χαλκίδας (VolleyLeague), τώρα αγωνίζεται στον Φοίνικα Σύρου (VolleyLeague), μια από τις μεγάλες δυνάμεις στο βόλεϊ, στην χώρα μας και εκεί ο Οδυσσέας έχει πετύχει με την ομάδα του σπουδαίες επιτυχίες!.

Ο Οδυσσέας Αδάμ, είναι ″μεγάλος″ από τα δύο παιδιά του Χρήστου Αδάμ, που μας τιμάνε και έξω από τα σύνορα της πατρίδας μας και σας τον παρουσιάζουμε…:

  1. Τι σε ΄΄τράβηξε΄΄ στο βόλεϊ;
    Έχω ασχοληθεί με πολλά αθλήματα πριν το βόλεϊ και από πάντα μου άρεσαν οι αγώνες και ο ανταγωνισμός αλλά όχι τόσο οι προπονήσεις. Στο βόλεϊ από την πρώτη στιγμή μου άρεσε η προπόνηση, σε ατομικό, είτε ομαδικό επίπεδο. Σιγουρά έπαιξε ρόλο το ότι είναι ομαδικό άθλημα, να σημειώσω εδώ, ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να είμαι σε ατομικό! Ειδικότερα το ότι χωρίς να έχει σωματική επαφή είναι πολύ δύσκολο άθλημα, τόσο πνευματικά όσο και σωματικά!
  2. Πότε και πως έγινε η πρώτη ΄΄γνωριμία΄΄ με το άθλημα;
    Η πρώτη επαφή έγινε όταν ήμουν μόλις 12 χρονών. Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες να ασχοληθώ πιο σοβαρά με κάποιο άλλο άθλημα, είπα να δοκιμάσω στο άθλημα και το οποίο γνώριζα πάρα πολύ καλά, καθώς ήταν  το βόλεϊ που έκλανε τη μεγάλη του καριέρα ο πατέρας μου και τελικά ήταν, πραγματικός, ΄΄έρωτας΄΄ με την πρώτη επαφή.
  3. Ο ρόλος της οικογενειακής παράδοσης στην εξέλιξή σου και πόσο σε έχει επηρεάσει.
    Από μικρός δεν ένιωσα ποτέ την πίεση να ασχοληθώ με το άθλημα άσχετα που μόλις το ΄΄δοκίμασα΄΄ δεν το μετάνιωσα, ποτέ. Ο ρόλος του πατέρα μου ήταν καθοριστικός καθώς ήταν ο πρώτος μου προπονητής και όποιες βασικές τεχνικές και αρχές έχω για το άθλημα, τις πήρα από αυτόν. Λόγω της μεγάλης εμπειρίας του, στο βόλεϊ, μπορούσα πάντα να καταφύγω σε αυτόν για τις όποιες απορίες ή αμφιβολίες σχετικά με το βόλεϊ! Είχα την τύχη και την ευτυχία να έχω μια αθλητική σχέση και καθημερινότητα μαζί του, που πολλά παιδιά δεν θα μπορούσαν να έχουν με τους γονείς τους.
  4. Οι πρώτοι προπονητές και ποιο ρόλο έπαιξαν για την καριέρα σου.
    Ο πρώτος όπως ανέφερα και προηγουμένως ήταν ο πατέρας μου Χρήστος Αδάμ. Είχα την τύχη να κάνω τα πρώτα μου βήματα μαζί του όπως και πολλά αλλά παιδιά. Πήραμε νομίζω τις καλύτερες βάσεις και κάποιοι μετέπειτα είχαν μια πολύ καλή αθλητική πορεία είτε επαγγελματική είτε όχι. Δεν έκανε ποτέ διακρίσεις, ήταν δίκαιος καθώς και σκληρός προπονητής και ήταν ο πρώτος και ο πιο επιδραστικός παράγοντας στην μετέπειτα  πορεία μου σαν επαγγελματίας. Ο δεύτερος στον οποίο θα ήθελα να αναφερθώ είναι ο Βαγγέλης Κουτουλάς καθώς ήταν αυτός, που στην κρίσιμη ηλικία των 16 με πηρέ στην ομάδα του και με δούλεψε ίσως όσο καλυτέρα μπορούσε να δουλέψει κάποιος ένα παιδί σε αυτήν την ηλικία. Όχι μόνο σαν προπονητής αλλά και σαν άνθρωπος με στήριξε απίστευτα,  πράγμα που με άλλαξε σαν αθλητή και με προετοίμασε για τα επόμενα χρονιά στον χώρο.
  5. ΟΠΕ Χαλκίδας, τι σημαίνει για σένα;
    Ο ΟΠΕ Χαλκίδας ήταν η πρώτη μου ομάδα την οποία γνώριζα από πολύ μικρό παιδί λόγω του πατερά μου, γιατί από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν στο γήπεδο μαζί του. Σαν παιδί έπαιζα ποδόσφαιρο στα ταμ άουτ των προπονήσεων με το αντρικό τμήμα χωρίς να ξέρω ότι σε λίγα χρονιά θα είχα την τιμή και την τύχη με κάποια από τα παιδιά να είμαι και συμπαίκτης. Την ομάδα την ένιωθα πάντα σαν οικογένεια καθώς έκανα πολλούς φίλους, έζησα πολλές καλές και δυνατές στιγμές, από τα χρόνια του παμπ ιδικού μέχρι και του αντρικού τμήματος.
  6. Ποια τα σημεία που πρέπει να εστιάζει ένας αθλητής του βόλεϊ για ν’ ανέβει ψηλά και πόσο δύσκολο είναι;
    Το πιο σημαντικό είναι η δουλειά, η καθημερινή σκληρή δουλειά και για πολλά χρονιά. Δουλειά όχι μόνο μέσα στο γήπεδο αλλά και έξω καθώς για να φτάσει κάποιος ψηλά σαν αθλητής θα πρέπει να εργάζεται σκληρά ειδικά σαν έφηβος, να τρέφεται σωστά, να βρίσκει ελεύθερο χρόνο για να ξεκουραστεί, έτσι ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει στις προπονήσεις γιατί όπως είπα θα είναι πολλές και συνεχόμενες. Οπότε θα πρέπει να προετοιμάσει από μικρός το σώμα του αλλά και το μυαλό του για αυτό που θα ακολουθήσει, πράγμα που είναι αρκετά δύσκολο να το καταφέρουν όλοι. Και φυσικά σε κάθε περίπτωση, αφοσίωση και γρήγορη προσαρμογή στις αγωνιστικές ΄΄απαιτήσεις΄΄, του εκάστοτε προπονητή!
  7. Ποια είναι η πορεία σου μέχρι τώρα (ομάδες, επιτυχίες κλπ.).
    Τις χρονιές 2009 μέχρι και 2013 στην κατηγορία των παμπαίδων, παιδικό και αντρικό τμήμα του ΟΠΕΧ. Συμμέτοχες στην Εθνική Παίδων και Εφήβων. Δυο συνεχόμενες χρονιές (2014 και 2015) συμμετοχή στον τελικό του παιδικού πρωταθλήματος Αγγλίας εκ των οποίων την μια κατάκτηση πρώτης θέσης. Την χρονιά 2016 πρωτάθλημα Αγγλίας με την ΙΒΒ Polonia Londonκαι συμμετοχή στο CEV Challenge Cup. Την αγωνιστική περίοδο 2017-18, συμμετοχή στην Α1 Ελλάδας με τον Ηρακλή Χαλκίδας και κατάκτηση της 6ης θέσης. Τις σεζόν 2018-19, 2019-20 συμμετοχή πάλι στην Α1 με την ομάδα του Φοίνικα Σύρου, οπού την πρώτη χρονιά κατακτήσαμε την 4η θέση στο πρωτάθλημα, με συμμετοχή στο Final-4 του Κυπέλλου Ελλάδας καθώς και την κατάκτηση της 2ης θέσης στο Legem Copy.

    …πρωταθλητής στην Αγγλία!
  8. Ποιος αθλητής/-τρια είναι το πρότυπό σου.
    Θαυμάζω αρκετούς αθλητές και θα ήθελα να έχω την πορεία πολλών, αλλά σαν πρότυπο δεν θα έβαζα κάποιον από αυτούς, γιατί πέρα από την οικογένεια μου και ελάχιστους φίλους, δεν έχω μια καθαρή εικόνα για όλα τα στοιχεία του χαρακτήρα τους και των πράξεων τους μέσα και έξω από το  γήπεδο όλα αυτά τα χρονιά.
  9. Τι θα έλεγες στα νέα παιδιά που θέλουν ν’ ασχοληθούν με το βόλεϊ;
    Προτείνω να το ακολουθήσουν ανεπιφύλακτα, καθώς είναι σημαντικό να βάλουν την συχνή σωματική άσκηση, μέσα στη ζωή τους από μικρή ηλικία. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι θα τους επηρεάσει θετικά και στην μελλοντική διαμόρφωση του χαρακτήρα τους, καθώς θα κοινωνικοποιηθούν μέσα από αυτό και θα αποκτήσουν το αίσθημα του ευγενούς ανταγωνισμού, της ομαδικότητας, της συνεργασίας, της νίκης και της ήττας.
  10. Ποιοι είναι οι στόχοι σου και μέχρι που φτάνουν οι φιλοδοξίες σου; Τι σε ΄΄φοβίζει΄΄;
    Στόχοι για το μέλλον είναι να παίζω και να διατηρούμαι σε ένα καλό επίπεδο, για όσο περισσότερο μπορώ. Θα ήθελα να παίξω στο εξωτερικό για να δω πως λειτουργούν τα πρωταθλήματα και οι ομάδες εκεί. Επίσης θα ήθελα κάποια στιγμή να καταφέρω να φορέσω το Εθνόσημο σαν βασικό μέλος της Εθνικής και γιατί όχι να καταφέρω να κερδίσω ένα μετάλλιο με τα Γαλανόλευκα, γιατί πιστεύω είναι η κορυφαία τιμή και όνειρο για κάθε αθλητή. Με φοβίζει η σκέψη του να μην μπορώ να κάνω αυτό που αγαπάω και γενικά να μην μπορώ να είμαι παραγωγικός.

…από την πορεία του Οδυσσέα Αδάμ στο βόλεϊ: