Συνεχίζουμε στο ΄΄Δ & Α΄΄ τις ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις-συνεντεύξεις, αθλητών ή αθλητριών, από την Εύβοια, που έχουν γράψει ή γράφουν την δική τους ιστορία στο Ελλαδικό αθλητικό στερέωμα και όχι μόνο!
Η σημερινή μας παρουσίαση-συνέντευξη, είναι ΄΄δίδυμη΄΄, καθώς αφορά μια οικογένεια που γράφει εδώ 10ετίες, ξεχωριστή ιστορία στο ελληνικό βόλεϊ!
Φυσικά αναφερόμαστε στην οικογένεια του Χρήστου Αδάμ!
Για τον πάτερ-φαμίλια, Χρήστο Αδάμ, ότι και να γράψουμε, θα είναι λίγο, καθώς με την επίσης εμβληματική Σοφία Ιορδανίδου (τον θηλυκό ΄΄Γκάλη΄΄ του βόλεϊ) είναι στην κορυφή των διεθνών αθλητών, είναι οι Χαλκιδαίοι αθλητές που έχουν τιμήσει τόσο τον τόπο μας, όσο και την χώρα μας σε διεθνές επίπεδο…

Χριστίνα & Χρήστος Αδάμ, σίγουρα περήφανοι για τα παιδιά τους…!

Ο Χρήστος και η σύζυγός του Χριστίνα, απέκτησαν δύο παιδιά, τον Οδυσσέα και την Λυδία και σαν φυσική συνέπεια στα δύο παιδιά, ήρθε η ενασχόλησή τους, με το  ΄΄πατρικό΄΄ άθλημα το βόλεϊ!
Από μικρές ηλικίες στα τμήματα υποδομής του ΟΠΕ Χαλκίδας, η πολύ και σκληρή δουλειά, είχε σαν αποτέλεσμα την πρόοδο των δύο παιδιών και η οποία ήταν  κατακόρυφη, καθώς συνδύασαν ιδανικά σπουδές και βόλεϊ!

Οδυσσέας-Λυδία και Χρήστος Αδάμ, μια ζωή βόλεϊ…

Η Λυδία, σπουδάζει με υποτροφία, στις ΗΠΑ σε Κολλέγιο, όπου και αγωνίζεται, ενώ παίζοντας εδώ στην Ελλάδα, μετά το μεγάλο ΄΄σχολείο΄΄ του ΟΠΕΧ, πήγε στον Ηρακλή Κηφισιάς (Α.1) και στις Αμαζόνες Ν. Ερυθραίας (Α.1-Α.2), με πολύ μεγάλες επιτυχίες!
Ο Οδυσσέας, μετά τον ΟΠΕΧ και αφού κέρδισε ένα πρωτάθλημα στην Αγγλία όπου σπούδαζε με υποτροφία, επέστρεψε στην Χαλκίδα και αγωνίστηκε για μια περίοδο στον Ηρακλή Χαλκίδας (VolleyLeague), τώρα αγωνίζεται στον Φοίνικα Σύρου (VolleyLeague), μια από τις μεγάλες δυνάμεις στο βόλεϊ, στην χώρα μας και εκεί ο Οδυσσέας έχει πετύχει με την ομάδα του σπουδαίες επιτυχίες!.

Η Λυδία Αδάμ, είναι ΄΄μικρή΄΄ της οικογένειας και ξεκινάμε από αυτήν…

 

  1. Τι σε ΄΄τράβηξε΄΄ στο βόλεϊ;
    Νομίζω ότι αυτό που αρχικά με τράβηξε και με έκανε να ΄΄κολλήσω΄΄ με το άθλημα, ήταν το αίσθημα οικειότητας και το πόσο άνετα ένιωθα στις προπονήσεις. Το γήπεδο και οι συμπαίκτριες μου ήταν κατά κάποιον τρόπο το δεύτερο μου σπίτι, η δεύτερη μου οικογένεια. Σαν άθλημα στο βόλεϊ πάντα μου άρεσε η ταχύτητα του, το πόσο γρήγορα πρέπει να αντιδράσεις και το πώς όλα κρίνονται σε δευτερόλεπτα, αν όχι σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Τέλος αγαπώ το πόσο ανταγωνιστικό αλλά και ανατρεπτικό άθλημα είναι.
  2. Πότε και πως έγινε η πρώτη ΄΄γνωριμία΄΄ με το άθλημα;
    Από πολύ μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να κάνει το “ball girl” στις προπονήσεις των ανδρών του πατέρα μου και να δοκιμάζω στις ασκήσεις του ζεστάματος να  περάσω την μπάλα στην άλλη μεριά του φιλέ. Έτσι ΄΄δέθηκα΄΄ με το άθλημα, το οποίο και αγάπησα, αλλά και ταυτόχρονα με γεμίζει και με συναρπάζει…
  3. Ο ρόλος της οικογενειακής παράδοσης στην εξέλιξή σου και πόσο σε έχει επηρεάσει.
    Στο κομμάτι αυτό έχω την ίδια άποψη με τον αδελφό μου τον Οδυσσέα στο ότι πότε δεν δεχτήκαμε πίεση από το οικογενειακό μας περιβάλλον να ασχοληθούμε με το βόλεϊ, και αυτός είναι ο λόγος που και οι δύο δοκιμάσαμε σε αρκετά αθλήματα πριν τελικά καταλήξουμε στο βόλεϊ. Πιστεύω πως μόνο θετική ήταν η επιρροή του πατέρα μου στην εξέλιξη μου. Σε αντίθεση με τον Οδυσσέα, δεν είχα την ευκαιρία να τον έχω προπονητή μου ( αν εξαιρέσουμε ένα πρωτάθλημα παγκορασίδων) αλλά πάντα είχα και έχω κάποιον που μπορώ να απευθυνθώ για όποια τυχόν απορία και συμβουλή.
  4. Η Λυδία με την μεγάλη΄΄δασκάλα΄΄ Σοφία Ιορδανίδου…

    Οι πρώτοι προπονητές και ποιο ρόλο έπαιξαν για την καριέρα σου.
    Ο πρώτος μου προπονητής στα αναπτυξιακά τμήματα, του ΟΠΕΧ, ήταν ο Δήμος Ζυμαράκης, ένας πολύ έμπειρος παίκτης και προπονητής, χάρη στον οποίο έμαθα τις βασικές αρχές του αθλήματος και έθεσα τα θεμέλια για το μέλλον. Επίσης, σημαντική επιρροή στην εξέλιξη μου είχε η Σοφία Ιορδανίδου, με την οποία είχα την τύχη να δουλέψω στις πιο κρίσιμες και εύπλαστες ηλικίες. Στα τρία χρόνια που περάσαμε μαζί, μου προσέφερε πολύ σημαντικές γνώσεις για το βόλεϊ αλλά και μαθήματα ζωής.

  5. ΟΠΕ Χαλκίδας, τι σημαίνει για σένα;
    Όπως ανέφερε και ο Οδυσσέας, αλλά όπως είπα και η ίδια νωρίτερα, νιώθω τον ΟΠΕ Χαλκίδας σαν το δεύτερο σπίτι μου. Πέρασα αμέτρητες στιγμές της παιδικής και εφηβικής μου ηλικίας στο γήπεδο, που μένουν πάντα χαραγμένες στην μνήμη μου, ανέπτυξα σημαντικές φιλίες και σχέσεις, αλλά και γενικότερα έζησα σημαντικές στιγμές, που θα θυμάμαι για πάντα.
  6. Ποια τα σημεία που πρέπει να εστιάζει ένας αθλητής του βόλεϊ για ν’ ανέβει ψηλά και πόσο δύσκολο είναι;
    Η πειθαρχεία και η συνεχής προσπάθεια για βελτίωση είναι σημαντικά χαρακτηριστικά που βοηθάνε όχι μόνο έναν παίκτη του βόλεϊ αλλά οποιονδήποτε έχει θέσει κάποιον στόχο στη ζωή του. Στο βόλεϊ νομίζω ότι έχει αξία η προσοχή στην λεπτομέρεια και στο να εφαρμόζει κανείς σωστά την τεχνική που έχει διδαχθεί, γιατί συχνά είναι εύκολο να απομακρυνθούμε από αυτή. Σίγουρα η διαδρομή για να ανέβεις ΄΄ψηλά΄΄, όπως συμβαίνει με όλες τις εκφράσεις του αθλητισμού, δεν είναι εύκολη και ούτε είναι μία απλή ευθεία. Έχει σκαμπανεβάσματα επιτυχίες, αποτυχίες και απογοητεύσεις, από τις οποίες όμως, διδασκόμαστε πολλά και είναι ανάγκη να χρησιμοποιούμε σαν ΄΄καύσιμο΄΄ για να συνεχίζουμε.
  7. Η Λυδία με την φανέλα του Πανεπιστημίου North Carolina State ...

    Ποια είναι η πορεία σου μέχρι τώρα (ομάδες, επιτυχίες κλπ).
    Ξεκίνησα το βόλεϊ και ήμουν παίκτρια στις παγκορασίδες, κορασίδες και στο γυναικείο τμήμα του ΟΠΕ Χαλκίδας μέχρι το 2017. Τη χρονιά 2017-2018 ήμουν μέρος της ομάδας του Ηρακλή Κηφισιάς, στο τμήμα των κορασίδων και στο γυναικείο τμήμα της Α1. Με τις κορασίδες κατακτήσαμε την πρώτη θέση Νοτίου Ελλάδος και τη δεύτερη θέση στο πανελλήνιο. Τη χρονιά 2018-2019 αγωνίστηκα στη γυναικεία ομάδα των Αμαζόνων Νέας Ερυθραίας με άνοδο κατηγορίας από την Α2 στη Pre League. Επίσης, κατάκτηση δύο πανελληνίων σχολικών πρωταθλημάτων με τη Σχολή Μωραίτη στην 2α και 3η  Λυκείου και συμμετοχή στο σχολικό παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Τσεχία το 2018. Η σεζόν 2019-2020 ήταν η πρώτη μου χρονιά στην πανεπιστημιακή ομάδα του North Carolina State στην Αμερική.

  8. Ποιος αθλητής/-τρια είναι το πρότυπό σου.
    Θα μπορούσα να πω ότι έχω ως πρότυπο και θαυμάζω πολλούς αθλητές. Ένας από αυτούς στον οποίο θα ήθελα να αναφερθώ είναι ο τωρινός μου προπονητής στην Αμερική, Luka Slabe, τον οποίο θαυμάζω και εκτιμώ πολύ ως άνθρωπο, αθλητή και προπονητή!
  9. Τι θα έλεγες στα νέα παιδιά που θέλουν ν’ ασχοληθούν με το βόλεϊ;
    Θα τους ενθάρρυνα να ασχοληθούν με το βόλεϊ, θα τους προσφέρει όχι μόνο ένα υγιές σώμα αλλά και μία πιο δυνατή και ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Δεν χρειάζεται να έχουν άγχος και να φοβούνται μήπως κάνουν κάποιο λάθος, καθώς μέσα από αυτά θα μπορέσουν να μάθουν και να γίνουν καλύτεροι.
  10. Ποιοι είναι οι στόχοι σου και μέχρι που φτάνουν οι φιλοδοξίες σου; Τι σε ΄΄φοβίζει΄΄;
    Προς το παρόν οι στόχοι μου για τα επόμενα τρία χρόνια είναι να βελτιωθώ όσο το περισσότερο μπορώ, σωματικά και ″παικτικά″ και να αξιοποιήσω στο έπακρο τις παροχές που απλόχερα έχω, από την ομάδα και το πανεπιστήμιο. Αφού τελειώσω το πανεπιστήμιο θα ήθελα να παίξω επαγγελματικά αλλά ταυτόχρονα θα ήθελα και να συνεχίσω τις σπουδές μου ή να αποκτήσω εργασιακή εμπειρία κάπου. Δεν μπορώ να πω ότι αυτός ο συνδυασμός με φοβίζει, αλλά σίγουρα είναι κάτι που σκέφτομαι και για το οποίο δεν έχω ακόμα βρει την απάντηση και χρειάζεται φυσικά πάντα, πολύ δουλειά και αφοσίωση στο άθλημα.

*…φωτογραφικά η πορεία της Λυδίας Αδάμ στο βόλεϊ,
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ 

…στην επόμενη συνέντευξη-παρουσίαση: Οδυσσέας Αδάμ