Ο Κώστας Λάμπρου είναι εδώ και πάνω από μια δεκαετία εκπρόσωπος του Ευβοιώτικου ποδοσφαίρου στο εξωτερικό. Αποφάσισε σε μικρή ηλικία να μεταναστεύσει στην Ολλανδία, όπου με όπλα του το ταλέντο, το πείσμα και την αέναη εργατικότητα και χωρίς τυμπανοκρουσίες, έχει καταφέρει στα 25 του να είναι βασικός τερματοφύλακας στην μεγάλη κατηγορία μιας χώρας που έχει παράδοση στο άθλημα, έχοντας σχεδόν 80 συμμετοχές τα τελευταία δύο χρόνια και να έχει όλες τις προοπτικές για να φτάσει ακόμη πιο ψηλά τα επόμενα χρόνια. Μπορεί να χαρακτηριστεί αυτοδημιούργητος, αφού πέρα απ΄ την αμέριστη συμπαράσταση της οικογένειας του, δεν είχε κάποιο ΄΄μέσο΄΄ για να του ανοίξουν ΄΄πόρτες΄΄, αντίθετα αντιμετώπισε την αμφισβήτηση -ως ξένος στην Ολλανδία- και τον ΄΄ρατσισμό΄΄ για το ύψος του, τα οποία ξεπέρασε με τις εμφανίσεις του, που τον κατατάσσουν στην κατηγορία των πιο εξελίξιμων τερματοφυλάκων του Ολλανδικού πρωταθλήματος.

Κύριο χαρακτηριστικό του για όσους συναναστρέφονται μαζί του είναι η απλότητα και η αμεσότητα, χωρίς να ΄΄κουβαλά΄΄ ίχνος βεντετισμού, που συχνά κανείς συναντά σε ανθρώπους που συνήθως έχουν πετύχει πολύ λιγότερα απ΄ ότι ο Κώστας. Κάτι που του εμφύσησε καταρχάς η οικογένεια του, αλλά και οι μεγάλες ποδοσφαιρικές προσωπικότητες που συνάντησε στο εξωτερικό, που εντυπωσιάστηκε για την δικιά τους απλότητα, νορμάλ συμπεριφορά και ζεστασιά. Χαρακτηριστικά του είναι επίσης η πειθαρχεία και η ωριμότητα (χωρίς να ΄΄χάνει΄΄ σε χιούμορ), στοιχεία που φαίνονται στις κινήσεις του και στους τρόπους του και απέκτησε από νωρίς, όταν αποφάσισε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, κάτι που τον ανάγκασε να έχει πολύ βαρύ πρόγραμμα σε σχέση με τους πιτσιρικάδες στην ηλικία του. Ο πατέρας του Σταύρος, παλιός ποδοσφαιριστής με αξιόλογη καριέρα -μεταξύ άλλων- σε Ταμυναϊκό, Χαλκίδα, Τοξότη Βόλου, ήταν εκείνος που στήριξε τον Κώστα  και ΄΄έγραψε΄΄ αμέτρητα χιλιόμετρα για να τον πηγαίνει στις προπονήσεις. Η μητέρα του Φωτεινή, αποφάσισε να τα αφήσει όλα πίσω στην Ελλάδα και να τον ακολουθήσει στην Ολλανδία, θυσία που δεν χρειάζεται άλλο σχόλιο. Ο αδερφός του Γιώργος, που είναι και αυτός άνθρωπος του αθλητισμού, ως διαιτητής, όπως μας εξομολογείται έχει περισσότερο άγχος απ΄ τον Κώστα για την πορεία του κάτω απ΄ τα γκολπόστ, λες και είναι εκείνος ο ποδοσφαιριστής. Η οικογένεια του εν γένει είναι πολύ δεμένη και παρέμεινε έτσι, ακόμη και όταν ήταν σκορπισμένη σε τρεις χώρες! H ζωή του θα μπορούσε να γίνει άνετα μια αθλητική κινηματογραφική ταινία και ίσως γίνει στο μέλλον. Δεν έχει το κομμάτι της δημοσιότητας που του αξίζει και του αντιστοιχεί και σε τοπικό, αλλά και σε πανελλήνιο επίπεδο και στο ΄΄Δ & Α΄΄ θα προσπαθήσουμε αυτό να το ΄΄διορθώσουμε΄΄ στο μέλλον, όσο περνάει απ΄ το ΄΄χέρι΄΄ μας.

Συνομιλία με Αποστόλη Αποστολίδη, Μανώλη Βέττα & Κώστα Λαγό

 

-Πόσα χρόνια ξενιτιά; 

Έντεκα. Άγιαξ σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών περίπου, το 2005. Στον Άγιαξ έμεινα περίπου ένα χρόνο. Δεν ήρθαν τα πράγματα όπως τα περιμέναμε, με πράγματα πίσω απ΄ την πλάτη μου, που εμπλέκονταν τότε μάνατζερ και δεν θέλω να μπω στην διαδικασία να τα αναφέρω. Έτσι χώρισαν οι δρόμοι μας με την ομάδα. Μετά τον Άγιαξ υπάρχει ένας πολύ μικρός ΄΄σταθμός΄΄, για λίγους μήνες, πάω σε μια ερασιτεχνική ομάδα (δεν μπορούσα μέσα στην περίοδο να μετακινηθώ σ΄ άλλη επαγγελματική ομάδα) για να μην μείνω ανενεργός και να κλείσω την περίοδο, όπου με είδε ο ατζέντης που έχω τώρα, καθώς και οι σκάουτερ της Φεγενόρντ, που ήταν και η επόμενη ομάδα μου στα 15 μου. Πέρασα τα δοκιμαστικά τον Μάιο υπό την επίβλεψη του Κάρλος Λαμί, που είναι τα τελευταία χρόνια προπονητής τερματοφυλάκων στον Άγιαξ. Περνάω το πρώτο τεστ και το δεύτερο με όλη την ομάδα μαζί και αποφασίζουν να με πάρουν. Έτσι το 2006 μετακόμισα με την μητέρα μου στο Ρότερνταμ.

 

LAMPROY KWSTAS STAVENTO 22-6-2016 (38)-Δεν είναι τεράστιο και επαναστατικό βήμα για μια μητέρα να αποφασίσει να πάει μαζί με το παιδί της στο εξωτερικό για να δοκιμάσει εκείνο την τύχη του στον αθλητισμό; Και φυσικά και το θέμα των εξόδων θα πρέπει να ήταν κάτι εξίσου δύσκολο.

Ναι βέβαια. Τον πρώτο χρόνο στην ηλικία που ήμουνα δεν μπορούσα να υπογράψω συμβόλαιο, αλλά είχα την στήριξη του μπαμπά απ΄ την Ελλάδα.Το σημαντικό ήταν ότι ο πατέρας μου σαν άνθρωπος του ποδοσφαίρου έβλεπε ότι ήμουν αρκετά καλός, αν και ποτέ δεν μου ΄΄χάιδευε τ΄ αυτιά΄΄. Για την μητέρα μου τι να πω. Το να αφήσει τον πατέρα μου στη Χαλκίδα και τον αδερφό μου που σπούδαζε γυμναστική ακαδημία στην Κομοτηνή και να ΄μαστε μια οικογένεια σκορπισμένη στα τρία σημεία του ορίζοντα. Κάποια στιγμή ο αδερφός μου με το πρόγραμμα ΄΄ERASMUS΄΄ παρακολουθούσε τα ΤΕΦΑΑ στην Πορτογαλία. Βρισκόμασταν μια στο τόσο στο ίδιο τραπέζι και οι τέσσερις της οικογένειας και λέγαμε ΄΄παναγία μου επιτέλους βρεθήκαμε!΄΄ Το μόνο που έχω να πω για τους γονείς μου είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ, αν και το ξέρουν και τους έχω ιδιαίτερη αδυναμία όπως και στον αδερφό μου. Αυτό που κάνω το κάνω πάνω απ΄ όλα γιατί το αγαπάω πάρα πολύ. Δεν μπορώ να σκεφτώ τον εαυτό μου να μην παίζω ποδόσφαιρο, αλλά είναι και μια ηθική ικανοποίηση για τους γονείς μου. Οι θυσίες που έκαναν για ΄μένα δεν πήγαν χαμένες.

 

-Πως -ως ένα ξένο παιδί 15 περίπου ετών- σε αντιμετώπισαν στις ακαδημίες του Άγιαξ;

Αυτό που είχαν πει τότε ήταν ότι για να πάρουν στις ακαδημίες ένα παιδί, πρέπει να δούνε κάτι ξεχωριστό ή κάτι καλύτερο από αυτό που έχουν και με τον τρόπο τους να το εξελίξουν και να το κάνουν ακόμη καλύτερο.

Το μόνο που έχω να πω για τους γονείς μου είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ, αν και το ξέρουν και τους έχω ιδιαίτερη αδυναμία όπως και στον αδερφό μου

-Με το σχολείο τι έκανες τότε;

Την πρώτη χρονιά πήγα σε αγγλικό σχολείο. Την επόμενη έπρεπε υποχρεωτικά απ΄ την ομάδα μου να μάθω ολλανδικά, κάτι που στην συνέχεια με βοήθησε πάρα πολύ. Και στην επικοινωνία έκανε τα πράγματα πιο εύκολα. Δεν θα το ξεχάσω στην ομάδα Β1-U17 είχα έναν προπονητή που ήταν κλασικός Ολλανδός, πολύ σκληρός άνθρωπος, δεν του έπαιρνες λέξη, ήμουν και ο μοναδικός ξένος και με βοήθησε ότι ήξερα ολλανδικά, διαφορετικά τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα.

 

-Είμαστε στην Φέγενορντ, πότε χτυπάμε την πόρτα της πρώτης ομάδας;

Την πρώτη χρονιά είμαι στην U-17 και την δεύτερη με ανεβάζουν κατευθείαν στην U-19. Παίζω εκεί πρώτος τερματοφύλακας και στην δεύτερη μου χρονιά U-19, αλλά στην ουσία στην πρώτη -ηλικιακά- χρονιά με καλούν στην πρώτη ομάδα, στα 17 μου. Θυμάμαι στην πρώτη ομάδα ήταν προπονητής ο Gertjan Verbeek. Θυμάμαι τότε ήμουν στο σπίτι στην Χαλκίδα και με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε να πάω στην προετοιμασία με την πρώτη ομάδα. Ο συγκεκριμένος προπονητής ήθελε να δουλεύει στην προετοιμασία με μεγάλο γκρουπ παιχτών -έπαιρνε πολλούς απ΄ την β΄ ομάδα- και το γεγονός αυτό συν του ότι ο πρώτος τερματοφύλακας της ομάδας Henk Timmer έλειπε με την εθνική, οδήγησε στο να με καλέσει στην προετοιμασία. Άλλαξα το εισιτήριο και ανέβηκα στην Ολλανδία. Θυμάμαι είχαν κάνει τότε σπουδαίες μεταγραφές και στην ομάδα βρίσκονταν οι Giovanni Van Bronckhorst, Jon Dahl Tomasson, Roy Makaay. Μπαίνω στ΄ αποδυτήρια και τον πρώτο που βλέπω είναι τον Roy Makaay, που μόλις είχε έρθει απ΄ την Μπάγερν Μονάχου.Του δίνω το χέρι και εκείνος το δικό του και του λέω ΄΄Κώστας, χαίρω πολύ΄΄ και μου λέει ΄΄Ρόι΄΄. Του λέω ΄΄δε χρειαζόταν να μου το πεις, ξέρω το όνομα σου!΄΄ Και γέλασε και έγινα η συμπάθεια του. Ακόμη και τώρα έχουμε επαφή. Εκεί ήταν η πρώτη επαφή με την πρώτη ομάδα και την ίδια σεζόν τραυματίστηκε κάποια στιγμή ο Τίμερ και ήταν η πρώτη φορά που ήμουν σε αποστολή σε αγώνα για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Παίζαμε με την Σουηδική Κάλμαρ εκτός έδρας και κερδίσαμε 1-2 (σ.σ. 2/10/2008 – Σε εκείνο το παιχνίδι η Φέγενορντ πήρε την πρόκριση ανατρέποντας το 0-1 με το οποίο είχε ηττηθεί στο πρώτο παιχνίδι εντός έδρας).

 

LAMPROY KWSTAS STAVENTO 22-6-2016 (65)-Πως αισθάνθηκες όταν έμαθες ότι μπαίνεις στην πρώτη ομάδα;

Όχι ότι ήμουνα μεγάλος, αλλά έκανα σαν μωρό. Χοροπήδαγα απ΄ την χαρά μου! Θυμάμαι στην πρώτη προπόνηση της χρονιάς της Φέγενορντ είχε τέσσερις χιλιάδες κόσμο απέξω! Περίμεναν με ανυπομονησία να γίνει η πρώτη προπόνηση της σεζόν. Και τότε υπήρχε έξω απ΄ το γήπεδο, το βοηθητικό και στήνανε ειδικές κερκίδες μόνο γι΄ αυτό τον λόγο! Την πρώτη χρονιά έκανα μόνο προπονήσεις και ήμουν στον πάγκο. Η πρώτη συμμετοχή που έκανα ήταν με τον Κούμαν προπονητή, πέντε χρόνια πριν. Στα 20.

 

-Ήταν τόσο σκληρός όσο φαίνεται απ΄ το παρουσιαστικό του;

Όχι. Φαίνεται πολύ σκληρός, αλλά δεν είναι καθόλου. Πρώτον φαίνεται ότι δεν είναι ομιλητικός, αλλά η πόρτα του είναι πάντα ανοιχτή για τους παίχτες του. Μπορεί να γίνει πολύ σκληρός προς τα έξω. Αλλά για τους παίχτες που βλέπει ότι είναι εκεί και δουλεύουνε, είναι μια χαρά. Ήταν εκεί ο Graziano Pellè (αναπλήρωσε κάποια χαμένα χρόνια σε μικρότερη ηλικία) που έκανε ότι ήθελε στην ομάδα (έβαλε 52 γκολ σε 2 χρόνια), έπαιρνε το αεροπλάνο κάθε Δευτέρα μετά την αποθεραπεία και πήγαινε στο Μιλάνο και Τρίτη γύριζε. Τύχαινε κάποιες φορές και έχανε την πτήση, θυμάμαι χαρακτηριστικά μια φορά του είχε δώσει δυο μέρες ρεπό. Που να τόλμαγε άλλος παίχτης να το κάνει αυτό; Στον συγκεκριμένο δεν του έλεγε τίποτα γιατί ήταν ΄΄χρυσάφι΄΄ για την ομάδα. Η OPEL ήταν χορηγός στην ομάδα και γι΄ αυτό όλοι οι παίχτες ήταν υποχρεωμένοι στις προπονήσεις να έρχονται με OPEL γιατί αλλιώς είχε πρόστιμο και όμως αυτός ερχόταν με FERRARI!

Θα σας πω γιατί λέω ότι δεν είναι σκληρός. Έχει τύχει σε εμένα περιστατικό και ας μην ήμουν εκεί πρώτος τερματοφύλακας (είχα μπροστά μου τον Erwin Mulder που είναι τώρα στην Χέρενβεϊν). Είχα ενάμιση χρόνο που με πονούσε ο καρπός μου από ένα δυνατό σουτ που μου είχε ΄΄γυρίσει΄΄ το χέρι και είτε με κούραση είτε στα καλά καθούμενα με ΄΄έπιανε΄΄. Μας έχει δώσει ρεπό το τριήμερο Παρασκευή ως Κυριακή (είχαμε διακοπή λόγω εθνικών ομάδων). Έχω βρει πτήση από Πέμπτη μεσημέρι, που ήταν για μένα ευκαιρία να προλάβω πιο άνετα να κατέβω στην Χαλκίδα να δω τους δικούς μου. Έλα που όμως μου έχει κλείσει γιατρός της ομάδας ραντεβού στο νοσοκομείο Παρασκευή να κάνω μαγνητική στο χέρι. Το λέω στον γιατρό ότι έχω κλείσει εισιτήρια και μου λέει ΄΄τι το λες σ΄ εμένα, στο κόουτς ανέβα πάνω να το πεις΄΄! Λέω από μέσα μου ΄΄πω πω΄΄. Έχει και αυτό το στυλ το αρχοντικό και επιβλητικό στο περπάτημα του. Είναι ο μοναδικός προπονητής απ΄ όσους έχω ζήσει που έμπαινε στα αποδυτήρια και χωρίς να πει κάτι επικρατούσε η απόλυτη σιωπή, από σεβασμό μόνο και μόνο που έμπαινε μέσα, παρότι ο ίδιος μας παρακινούσε λέγοντάς μας ΄΄παιδιά άνθρωπος είμαι μιλήστε, μη σταματάτε΄΄! Μπαίνω στο γραφείο του, τον κοιτάω με κοιτάει και μου λέει ΄΄έχεις να πας την Παρασκευή στο νοσοκομείο, έτσι είναι αυτά, τι να κάνουμε θα χάσεις μια μέρα΄΄. Του λέω ότι έχω βγάλει εισιτήριο για την Πέμπτη και ενώ με κοίταγε με ένα ύφος σαν να μου έκανε ψιλοχαβαλέ. Κάθεται στο γραφείο του και μου λέει ΄΄καλά χαζός είσαι…σιγά μην χάσεις την πτήση σου που έχεις τρεις μέρες ρεπό για να κάνεις την μαγνητική στο χέρι…την κάνεις την άλλη εβδομάδα…τόσο καιρό σε πονάει σιγά δεν έγινε κάτι…έφυγες την Πέμπτη, πήγαινε να δεις τους δικούς σου!΄΄

3534252_1_orgΑυτός είναι ο χαρακτήρας του, αν φυσικά δεν άκουγες ήταν αυστηρός. Δεν μου έδωσε βέβαια πολλές ευκαιρίες και όσες έπρεπε. Θυμάμαι χαρακτηριστικά στην τελευταία του σεζόν στην ομάδα με βάζει να παίξω στα τελευταία δύο παιχνίδια, με την Καμπούρ και την Αλκμάαρ, που στο 1-0 (με Αλκμάαρ) με κάνει αλλαγή γιατί ο τρίτος τερματοφύλακας (Ronald Graafland) ήτανε τότε 34 ετών, πολλά χρόνια στην Φέγενορντ, αλλά ποτέ στην ζωή του δεν είχε κάνει ντεμπούτο και γι΄ αυτό ήθελε ο Κούμαν να του δώσει την ευκαιρία να παίξει. Τον βάζει να παίξει και είναι τόσο άτυχος, που μετά από λίγο που μπήκε τρώει γκολ σε ανύποπτη φάση και γίνεται το σκορ 1-1. Μετά το τέλος του αγώνα στην συνέντευξη τύπου είπε πως ΄΄πραγματικά θα μπορούσα τον Κώστα να τον είχα χρησιμοποιήσει και να του είχα δώσει περισσότερες ευκαιρίες, απ΄ ότι έκανα τελικά΄΄, που ήταν το τελευταίο του παιχνίδι με την ομάδα και είπε ακόμη για μένα πως ΄΄είναι ένα παιδί που δουλεύει΄΄.

 

-Βρισκόμαστε στην σεζόν 2013-14. Τι γίνεται στην συνέχεια;

Φεύγει ο Κούμαν μετά από τρία χρόνια, φεύγω και εγώ απ΄ την Φέγενορντ. Ξεκινάω προετοιμασία βέβαια με την Φέγενορντ και στην συνέχεια μου έρχεται πρόταση για δανεισμό απ΄ την Βίλεμ, που είχε έναν προπονητή τον Jurgen Streppel για πέντε χρόνια (2011-16) που έφυγε πριν λίγο καιρό. Την πρώτη μου χρονιά στην ομάδα βγήκαμε όγδοοι που για τα δεδομένα του ολλανδικού πρωταθλήματος είναι πολύ υψηλή θέση, είχαμε πολύ δυνατή ομάδα και φέτος βγήκαμε 16οι και τελικά σωθήκαμε στα πλέι άουτ, όπου κάναμε το ΄΄3 στα 3΄΄. Χάσαμε μιάμιση εβδομάδα απ΄ τις διακοπές μας με τα πλέι άουτ, αλλά στο τέλος με το να πετύχεις την Μπρεντά, είναι ΄΄πόλεμος΄΄, όπως κάθε παιχνίδι μεταξύ της Βίλεμ και της Μπρέντα. Είναι παραδοσιακό τοπικό ντέρμπι. Η μητέρα μου που ήταν στα τελευταία παιχνίδια με τον πατέρα μου και μόλις που έχουν τελειώσει τα πλέι άουτ μου λέει ΄΄καθόμουνα στο σπίτι -που είναι στον 13ο όροφο και φαίνεται από κει το γήπεδο και είναι δίπλα το αστυνομικό τμήμα- και έβλεπα τις κλούβες με τα ΜΑΤ να φεύγουν η μία μετά την άλλη (11-12 συνολικά)΄΄ και μάλιστα χωρίς να υπάρχουν εκτός έδρας φίλαθλοι! Εν τω μεταξύ παιζόταν αν θα πέσει ή όχι η Τβέντε από την α΄ κατηγορία (EREDIVISIE) λόγω χρεών (την άφησαν τελικά) και όλοι πίστευαν ότι και να χάσουμε δεν τρέχει τίποτα (θεωρώντας ότι θα πέσει η Τβέντε). Παραμονή του αγώνα με την Μπρέντα μας είπαν οι φίλαθλοι πως αν παίξουμε και τα δώσουμε όλα και χάσουμε ΄΄να ξέρετε θα είμαστε από πίσω σας΄΄, αλλά θέλουν να βλέπουν ότι αγωνίζεσαι. ΄΄Αλλά αυτή την ομάδα θέλουμε να την νικήσετε να την ρίξετε στην β΄ εθνική να μην ξαναέρθει στο γήπεδο μας.΄΄ Εγώ σαν τερματοφύλακας επιλέγω μόνος τα χρώματα της εμφάνισης μου, αλλά απαγορεύεται να παραγγείλω κίτρινη φανέλα και μαύρο σορτσάκι που είναι στα χρώματα της ΄΄μισητής΄΄ Μπρεντά!

Στα μέσα της περασμένης περιόδου έγινε τεχνικός διευθυντής ο Joris Mathijsen, που παρένθεση δεν μπορείτε να φανταστείτε τι απλός άνθρωπος είναι. Γενικά είναι κάτι που μου έχει κάνει εντύπωση, άνθρωποι με τεράστια καριέρα πόσο απλοί άνθρωποι είναι. Πολλές φορές μιλούσα μαζί τους και γυρνούσα στο σπίτι και έλεγα δεν μπορεί ζω όνειρο να μπορώ εγώ να προπονούμαι με τέτοιους παίχτες. Σκεφτόμουνα, εγώ το παιδάκι που ξεκίνησα απ΄ την Χαλκίδα να φτάσω σε σημείο να συνυπάρχω με τέτοια ονόματα. Παίζαμε με την Χέρενβεϊν και ήταν προπονητής ο Marco Van Basten, ή στα αποδυτήρια έδινες το χέρι στους Ruud Van Nistelrooy, Pierre Van Hooijdonk. Ούτε τουπέ, ούτε να στο ΄΄παίξουν΄΄ κάπως.

…απαγορεύεται να παραγγείλω κίτρινη φανέλα και μαύρο σορτσάκι που είναι στα χρώματα της ΄΄μισητής΄΄ Μπρεντά!

-Τα τελευταία δύο χρόνια στην Βίλεμ έχεις δύο γεμάτες σεζόν με 34 συμμετοχές πέρσι σαν δανεικός και φέτος ανήκοντας πλέον στην ομάδα 41 συμμετοχές, με το συμβόλαιο σου να τελειώνει του χρόνου κάτι που σημαίνει ότι απ΄ τον Δεκέμβρη θα μπορείς μόνος σου να διαπραγματευτείς την μεταγραφή σου. Τι σκέφτεσαι από δω και πέρα; Είσαι σε μια ιδανική ηλίκια στα 25 σου και θεωρητικά αν προσέξεις το κορμί σου έχεις ακόμη και 15 χρόνια καριέρα μπροστά σου.

Η αλήθεια είναι ότι στη Βίλεμ είμαι απ΄ τ΄ αγαπημένα παιδιά του κόσμου. Έχει τύχει να έχω κάνει λάθη σε παιχνίδια και στα επόμενα, κάθε φορά να σηκώνουν την ελληνική σημαία με το όνομα μου γραμμένο. Υπάρχει σύνθημα με το που θα βγω για ζέσταμα και βάζουν απ΄ τα μεγάφωνα το συρτάκι. Μάλλον όμως πρέπει κάποια στιγμή να τους πω ΄΄παιδιά είμαι από Εύβοια γι΄ αυτό θέλω το Καβοντορίτικο΄΄! Στο σύνθημα οι μισοί λένε ΄΄who are you?΄΄ και οι υπόλοιποι απαντούν ΄΄Kostas Lamprou΄΄! Παίζουμε με την Φέγενορντ είτε εκτός έδρας είτε στην έδρα μας και έρχονται φίλαθλοι της και με χειροκροτούν. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα, παρότι εκεί δεν ήμουν πρώτος τερματοφύλακας. Πάμε πέρσι μέσα στην Φέγενορντ  κερδίζουμε 1-2 και βγαίνω MVP. Στο ζέσταμα παίρνω χειροκρότημα παρότι δεν είχε γεμίσει το γήπεδο. Βγαίνω β΄ ημίχρονο ακόμη και οι φανατικοί χειροκροτούσαν. Είναι κλασσικό ολλανδικό, ότι αποτέλεσμα και να φέρεις χειροκροτείς και εσύ τον κόσμο σου, αν δεν το κάνεις δέχεσαι παρατήρηση απ΄ τον προπονητή.

13245264_999328780102635_4137588154275246503_nΕίτε έρθει τώρα, είτε του χρόνου, θέλω να δοκιμάσω κάπου αλλού να παίξω. Γενικά μου αρέσει να δοκιμάζω και δεν το φοβάμαι. Πιστεύω μου ταιριάζει το ισπανικό πρωτάθλημα, επειδή εκεί προσπαθούν και παίζουν καλή μπάλα. Θεωρούμαι ως ένας απ΄ τους τρεις καλύτερους με την μπάλα στα πόδια, που ελάχιστοι τερματοφύλακες παίζουν. Όταν γίνεται κόρνερ και επειδή με έχουν καταλάβει που είμαι πολύ γρήγορος, προσπαθούν να μου μπαίνουν μπροστά. Παίζουμε με τον Άγιαξ και κάνω ένα βολέ, που δεν είναι απαραίτητα ψηλά, αν δω κενό χώρο μπορεί να ΄ναι κοφτή και έρχεται ο ίδιος ο Σίλεσεν και μου λέει ΄΄σε παραδέχομαι για τα πόδια σου΄΄. Απ΄ την Ντε Γκρααφσαπ μου γυρίζουν κοντρόλ στην μικρή περιοχή και την ανοίγω στο δεξί μπακ και τους κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Ακούω γι΄ αυτήν την ικανότητα πολύ καλά σχόλια και νομίζω έτσι είναι το μοντέρνο ποδόσφαιρο.

 

-Θες να πας σε μια ομάδα που θα έχεις εξασφαλισμένο χρόνο συμμετοχής; Θα παίξει ρόλο αυτό ή το οικονομικό;

Θα παίξει μεγάλο ρόλο το να παίξω. Επειδή τον έχω ζήσει τον πάγκο και τα τελευταία χρόνια που παίζω, είναι το πιο ωραίο πράγμα για έναν αθλητή. Ξεκινάμε προετοιμασία και λέω ΄΄άντε να ξεκινήσει το πρωτάθλημα, μου ΄χει λείψει το να παίζω σε γεμάτα γήπεδα΄΄. Να πάω κάπου για λεφτά και να μην παίζω; Αν ενδιαφέρεσαι μόνο για τα λεφτά μπορείς να βρεις μια ομάδα στην Σαουδική Αραβία, στο Κατάρ ή κάπου σχετικά και να ΄΄θάψεις΄΄ τις φιλοδοξίες σου.

…μπορείς να βρεις μια ομάδα στην Σαουδική Αραβία, στο Κατάρ ή κάπου σχετικά και να ΄΄θάψεις΄΄ τις φιλοδοξίες σου.

-Με τι στόχους μπαίνει φέτος η ομάδα σου η Βίλεμ;

Σίγουρα θέλουμε να κάνουμε μια καλή σεζόν, να σωθούμε και να πάμε όσο πιο ψηλά.

 

-Οικονομικά πως είναι η ομάδα;

Στην Ολλανδία χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Στην κατηγορία 1 είναι όσες είναι χάλια, στην 2 όσες είναι εντάξει και στην 3 οι υγιείς. Εμείς είμαστε στο 3. Στο 1 είναι η Τβέντε, η οποία πήρε πρωτάθλημα πριν λίγα χρόνια, που τελικά δεν την ρίξανε κατηγορία, απλά έφαγε ένα πρόστιμο 180000 ευρώ και τα χρέη της φτάνουν τα 80 εκατομμύρια!

 

-Ο Άγιαξ που βρίσκεται; Η Βίτεσε του Μαχλά;

Αν θέλει κανείς να πει τα πράγματα με το όνομα τους, φέτος η Αϊντχόβεν είχε καλύτερη ομάδα, πιο σταθερή. Ο Άγιαξ δεν μου άρεσε. Είχε πολλούς πιτσιρικάδες, αλλά δεν παίζανε αυτό το γνώριμο ελκυστικό στυλ του Άγιαξ. Η Βίτεσε συνεργάζεται πολύ με την Τσέλσι, με πολλούς δανεικούς κτλ. Ακόμη μιλάνε για τον Μαχλά εκεί και έχουν φωτογραφίες του. Έχει καταπληκτικό γήπεδο, αλλά και προπονητικό κέντρο, το οποίο έχει ανοίξει εδώ και δύο χρόνια και είναι χλιδάτο και πολυτελές. Έχουν μέσα σεφ με αστέρι. Αυτοί και ο Άγιαξ.

 

player_40646
…τον Κώστα Λάμπρου μπορεί να τον συναντήσει κανείς ακόμη και σε γνωστά σύγχρονα ηλεκτρονικά παιχνίδια!

Προετοιμασία που κάνετε;

Προετοιμασία πάντα πηγαίνουμε σε ένα συγκεκριμένο μέρος, λίγο έξω από την πόλη μας. Άλλωστε η θερμοκρασία δεν ανεβαίνει πάνω απ΄ τους 20 σχεδόν ποτέ και οι καιρικές συνθήκες είναι ιδανικές για προετοιμασία. Βέβαια μου κακοφαίνεται να φεύγω από δω που έχουμε καλοκαιρία, ενώ εκεί βρέχει συχνά και για πολλές ώρες. Μπορεί να βρέχει συχνά, αλλά χιονίζει σπάνια.

 

-Έχεις αντιμετωπίσει ποδοσφαιρικό ΄΄΄ρατσισμό΄΄ για το ύψος σου; 

Ναι πολύ. Οι μοναδικοί που είναι πιο κοντοί αυτή την στιγμή είναι ο Μπράβο και ο Νάβας. Αντιμετώπισα πολύ ρατσισμό και με στεναχώρησε πάρα πολύ. Προσπάθησαν να με γελοιοποιήσουν για το ύψος, σε σημείο εξευτελιστικό. Μέχρι να γίνει το πρώτο ΄΄μπαμ΄΄ στην Φέγενορντ δεν είχα αντιμετωπίσει πρόβλημα. Τότε που ήταν να παίξω πολλά παιχνίδια εκεί άρχισε ο ΄΄πόλεμος΄΄. Δηλαδή του στυλ ΄΄δεν κάνει για τίποτα΄΄, ΄΄είναι κοντός΄΄. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ήταν πρώτο παιχνίδι να παίξουμε με την Σβόλε και έλεγαν αρκετοί δημοσιογράφοι ΄΄τι θα κάνουν στην Φέγενορντ μ΄ αυτόν τον τερματοφύλακα, δεν θα τον εμπιστεύονται και δεν θα του γυρνάν την μπάλα καν πίσω΄΄ και το ωραίο ήταν ότι σε σχέση με τον πρώτο τερματοφύλακα που έπαιζε τότε στην Φέγενορντ ήμουν καλύτερος με τα πόδια. Έχω δώσει γι΄ αυτό το θέμα άπειρες συνεντεύξεις. Βέβαια τα τελευταία δύο χρόνια έχουν σταματήσει και πλέον θα σου πουν κάτι αν κάνεις μια χαζομάρα. Κάθισα κάτω και είπα στον εαυτό μου ΄΄ξέρεις τι κάνεις ξέρεις ποιος είσαι…επειδή βγήκαν 3-4 κακοπροαίρετοι και είπαν κάποια πράγματα τι σημαίνει ότι δεν μπορείς να παίξεις τέρμα;΄΄ Και πραγματικά έτσι είμαι σαν άνθρωπος, δεν πας να μου πεις ότι θες και τι έγινε; Έχω ένα χαρακτηριστικό που το λένε στην Ολλανδία, ότι έχω αποκτήσει ΄΄δέρμα ελέφαντα΄΄. Δηλαδή έχω γίνει πιο σκληρός σ΄ αυτό το κομμάτι.

Έχω ένα χαρακτηριστικό που το λένε στην Ολλανδία, ότι έχω αποκτήσει ΄΄δέρμα ελέφαντα΄΄

-Δέχτηκες ποτέ πρόταση από ελληνική ομάδα;

Δεξιά αριστερά έχουν γραφτεί διάφορα, αλλά επίσημα ποτέ. Όλοι με ρωτάνε αν θα γύριζα Ελλάδα και λέω εξαρτάται. Δεν λέω όχι αλλά εξαρτάται τι θα ερχότανε.

 

LAMPROY KWSTAS STAVENTO 22-6-2016 (26)-Το θέμα εθνική ομάδα; Αισθάνεσαι αδικημένος;

Με κάλεσε το 2012 ο Φερνάντο Σάντος και ήταν για εμένα μεγάλη τιμή. Δεν περίμενα τότε να με καλέσει για κανένα λόγο. Στο Καραϊσκάκη με την Βοσνία (0-0) και Σλοβακία (0-1 με γκολ του Σαλπιγγίδη). Ανεπίσημα. Ήμουν στον πάγκο και στην αποστολή ο Καρνέζης και ο Γλύκος. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ψιλοέβρεχε στην Ολλανδία και ήταν και ο πατέρας μου στην προπόνηση και έρχεται ο Λεξ Σίμερς της Φέγενορντ και μου λέει ότι είμαι στην αποστολή (ήξερα ότι ήμουν προεπιλογή). Με τις μικρές εθνικές έχω παίξει με όλες. Δεν θα πω αδικημένος. Πραγματικά όμως σε πονάει και θες να παίξεις για την χώρα σου. Παίζω στο εξωτερικό και λες μέσα σου ΄΄τι γίνεται ότι κάνω περνάει απαρατήρητο;΄΄

Παίζω στο εξωτερικό και λες μέσα σου ΄΄τι γίνεται ότι κάνω περνάει απαρατήρητο;΄΄

-Έχεις περάσει σχεδόν το μισό της ζωής σου στο εξωτερικό και μάλιστα στα χρόνια της εφηβείας. Κατά πόσο αισθάνεσαι πολίτης του κόσμου και όταν έρχεσαι στην χώρα σου, σου φαίνονται πολλά πράγματα περίεργα στην ελληνική νοοτροπία, που είναι αρκετά διαφορετική απ΄ αυτήν της Ευρώπης;

Στην Ολλανδία λειτουργούν πολύ με ατζέντα. Δηλαδή αν θες να βγεις με τον κολλητό σου έξω, θα σου πει ΄΄κάτσε να δω στην ατζέντα μου αν έχω χρόνο να πάμε για καφέ΄΄. Φυσικά όταν το είπε κάποιος σε εμένα νευρίασα αρκετά! Επίσης θυμάμαι είχα κανονίσει να βγω και άργησα πέντε λεπτά να πάω στο μέρος που είχαμε δώσει ραντεβού και ΄΄μου την είπαν΄΄. Σ΄ ότι αφορά την δουλειά μου, πηγαίνω και πιο νωρίς απ΄ το προκαθορισμένο στις υποχρεώσεις μου, αλλά το νόημα του βγαίνω έξω να χαλαρώσω, είναι ότι δεν κάθομαι με ένα ρολόι στο χέρι να αγχώνομαι μη τυχόν αργήσω! Αυτό δεν μπορούν να το καταλάβουν οι Ολλανδοί. Στην ελεύθερη μου ώρα θέλω αυτό το ελληνικό, το ΄΄χαλαρά΄΄!

Στην Ελλάδα αυτό που με ενοχλεί είναι η νοοτροπία που έχουμε στην οδήγηση. Εκεί μου γυρίζει το μυαλό! Σε μια διάβαση πεζός πρέπει να βγεις εσύ, γιατί αλλιώς μπορεί να περιμένεις μισή ώρα. Δεν είναι ότι το παίζω εγώ καλό παιδί, αλλά αν στην Ολλανδία σε πετύχουν να μην σταματήσεις σε διάβαση για να περάσει ο πεζός, τρως πρόστιμο για πλάκα. Στους πεζούς σταματάνε ΄΄κάγκελο΄΄ τ΄ αυτοκίνητα!

 

-Σύγκριση ελληνικού ποδοσφαίρου και ολλανδικού σε όλα τα επίπεδα.

Εικόνες δεν έχω από ελληνικό ποδόσφαιρο, μόνο αυτά που ακούω, Μου λένε ΄΄μην έρθεις Ελλάδα μείνε εκεί΄΄.

 

-Ποιο είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ολλανδών;

-Οι Ολλανδοί έχουν τρομερή μεθοδικότητα. Δουλεύουν κάτι μέχρι να το φέρουν-πετύχουν όπως θέλουν ακριβώς. Δηλαδή είναι ικανός ένας προπονητής, ειδικά ο δικός μας που ΄΄τρελαινόταν΄΄, όταν δεν έβγαινε μια άσκηση, να μας βάζει να κάνουμε σπριντ και τρέξιμο συνέχεια!

 

-Νυχτερινή ζωή στην Ολλανδία; Πως διασκεδάζει το Σάββατο ο Ολλανδός;

Δεν υπάρχει.  Μόνο Παρασκευή και Σάββατο κάτι γίνεται. Στο Άμστερνταμ έχει πολύ ζωή και λόγω τουρισμού. Μπορεί να έχει και πάρτυ-εκδηλώσεις μεγάλες και καθημερινές. Ο Ολλανδός θα βγει έξω να πιει μπύρες. Έχουν άλλο στυλ στην διασκέδαση που εμένα δεν μου αρέσει ιδιαίτερα. Θα βγω στο Τίλμπουργκ, περνάω ωραία αλλά δεν έχουν το δικό μας στυλ.

 

LAMPROY KWSTAS STAVENTO 22-6-2016 (55)-Ολλανδέζες;

Προτιμώ τις Ελληνίδες. Είχα βέβαια στο παρελθόν σχέση με Ολλανδέζα. Άλλο είναι να μιλάς στη γλώσσα σου και άλλο στα ολλανδικά ή σε κάποια άλλη γλώσσα. Όσο καλά και αν μιλάς την άλλη γλώσσα.

 

-Υπάρχουν Έλληνες στο Τίλμπουργκ;

Ναι. Υπάρχουν και ελληνικά εστιατόρια και διάφορα παιδιά που εργάζονται εκεί. Γενικά στην Ολλανδία η ελληνική κοινότητα είναι μεγάλη και τα τελευταία χρόνια με το μεταναστευτικό ρεύμα έχει μεγαλώσει αρκετά. Όταν έρχονται Έλληνες καλλιτέχνες για συναυλίες, γίνεται χαμός.

 

-Έχεις Έλληνες φίλους στην Ολλανδία που έχετε επαφές καθημερινά;

Στο Τίλμπουργκ δεν έχω. Γενικά όμως έχω επαφές με 1-2 οικογένειες που τους γνώρισα εκεί και κάνουμε πολύ παρέα. Είχα παλιότερα έναν πολύ καλό φίλο, αλλά έφυγε και ήρθε στην Ελλάδα.Καμιά φορά έρχεται Ολλανδία και συναντιόμαστε.

 

 

LAMPROY KWSTAS STAVENTO 22-6-2016 (62)-Από μικρός για την μεγάλη σου αγάπη, το ποδόσφαιρο, έκανες μεγάλες αποστάσεις. Απ΄ την εποχή του Χαλκίνεου, που συχνά έπαιρνες μόνος σου το λεωφορείο από Αλιβέρι για Χαλκίδα.

Ναι όντως και ο πατέρας μου έχει ΄΄γράψει΄΄ πολλά χιλιόμετρα από τότε για να με πηγαινοφέρνει. Κάποιες φορές λόγω δουλειάς ήταν Αθήνα και δεν μπορούσε να με πάει, οπότε έπαιρνα το λεωφορείο. Ξεκίνησα να παίρνω το ΚΤΕΛ μόνος μου από τότε που πήγαινα τρίτη δημοτικού! Με πήγαινε η μαμά μέχρι τον σταθμό, με έβαζε μέσα στο λεωφορείο, έλεγε στον οδηγό να με αφήσει στα φανάρια στην διασταύρωση και μου έδινε το κινητό της, δεν είχα τότε δικό μου. Θυμάμαι τον οδηγό να μου λέει όταν φτάναμε ΄΄μικρέ πρόσεχε πως θα περάσεις τον δρόμο απέναντι΄΄! Με το που πέρναγα τον δρόμο και έμπαινα στην σχολή την έπαιρνα τηλέφωνο: ΄΄έλα μαμά έφτασα μην ανησυχείς΄΄! Το βράδυ επέστρεφα με τον μπαμπά και συχνά μέχρι να φτάσουμε είχα αποκοιμηθεί και με ανέβαζε στο σπίτι κουβαλώντας με, με τα χέρια. Ταυτόχρονα έπρεπε να είμαι συνεπής με το σχολείο. Μεγάλες θυσίες και προσωπικές και οικογενειακές. Πάω καμιά φορά στο χωριό να χαιρετήσω παππούδες-γιαγιάδες και βλέπω τους δρόμους εκεί και λέω στον πατέρα μου ΄΄πόσα χιλιόμετρα έχουμε γράψει εσύ οδηγός και ΄γω συνοδηγός΄΄ και μου λέει ΄΄άσε μην μου τα θυμίζεις΄΄!

Θυμάμαι τον οδηγό να μου λέει όταν φτάναμε ΄΄μικρέ πρόσεχε πως θα περάσεις τον δρόμο απέναντι΄΄!

13319732_1003060819729431_6089736003192759538_n
Το αδερφάκι μου -έτσι τον λέω- είναι η λατρεία μου και του έχω μεγάλη αδυναμία. Πάντα με στηρίζει, λες και παίζει αυτός μπάλα και όχι εγώ.

-Τον αδερφό σου τον Γιώργο Λάμπρου πως τον βλέπεις σαν διαιτητή;

Τον έχω δει αρκετές φορές σε παιχνίδια. Το αδερφάκι μου -έτσι τον λέω- είναι η λατρεία μου και του έχω μεγάλη αδυναμία. Πάντα με στηρίζει, λες και παίζει αυτός μπάλα και όχι εγώ. Έχει περισσότερο άγχος από ΄μένα. Πιστεύω σ΄ αυτόν ότι είναι καλός, γιατί δεν το κάνει έτσι απλά, το ζει. Δηλαδή θέλει να γίνεται καλύτερος. Προπονείται και διαβάζει πάρα πολύ. Είμαι σίγουρος ότι μπορεί να αντεπεξέλθει και σε πιο υψηλό επίπεδο.

 

-Κώστα έχεις πει σε παλιότερη συνέντευξη σου ότι στην Ολλανδία, οι διαιτητές βγαίνουν μετά το τέλος των αγώνων και κάνουν δηλώσεις, παραδέχονται τα όποια λάθη έχουν κάνει και ζητούν συγνώμη και μετά δεν τρέχει τίποτα απ΄ τον κόσμο και την κοινή γνώμη. Πράγματα δηλαδή αδιανόητα για την ελληνική νοοτροπία. Στην Ελλάδα απαγορεύεται να κάνουν δηλώσεις.

Στην Ολλανδία γίνονται τρομερά λάθη, αλλά οι διαιτητές έχουν το δικαίωμα να βγαίνουν μπροστά στην κάμερα, βλέπουν το βίντεο και δεν έχουν πρόβλημα επί τόπου να συζητήσουν για τα λάθη τους και να τα παραδεχτούν.

 

-Θυμάσαι κάποιο χαρακτηριστικό περιστατικό με φίλαθλο;

Ένα παιδί 9 ετών στην Ολλανδία είχα δει στο ίντερνετ πως είχε βγάλει ανακοίνωση και ζητούσε κάποιοι ποδοσφαιριστές να του στείλουν κάτι με ΄΄χρόνια πολλά΄΄ για τα γενέθλια του. Γράφω ένα μήνυμα στο κινητό μου -δεν μπορούσα να στείλω αυτόγραφο- και το στέλνω σε γραμματέα της ομάδας και της ζητάω να φτιάξει κάτι όμορφο και να το στείλει στην διεύθυνση του παιδιού. Όλοι έχουμε υπάρξει παιδιά και πιστεύω πως πήρε πολύ χαρά απ΄ την κίνηση μου. Και εγώ στο παρελθόν σε ανάλογη περίπτωση είχα χαρεί πάρα πολύ, όταν μου είχε γράψει μια αφιέρωση στο βιβλίο του -και του το είχα ζητήσει- ο Γκούμας, που ήταν προπονητής μου για τρία χρόνια! Μου είχε γράψει ΄΄με αγάπη στα χρόνια που έρχονται μαζί και ότι καλύτερο στη ζωή σου΄΄ και είναι κάτι που πάντα θα το θυμάμαι!

 

-Αθλητές πρότυπα;

Τώρα δύο τερματοφύλακες μ΄ αρέσουν πολύ. Ο Νάβας και ο Νόιερ. Μ΄ αρέσουν οι τερματοφύλακες που είναι μπαλαδόροι. Διαχρονικά ο Μπουφόν και ο Κασίγιας. Στην Ελλάδα ο Νικοπολίδης και παλιότερα όταν ήμουν πολύ μικρός ο Ελευθερόπουλος.

 

-Πως σκέφτεσαι το μέλλον; Θέλεις να μείνεις στο εξωτερικό ή θέλεις κάποια στιγμή να γυρίσεις στην Ελλάδα;

Αργότερα θα ΄θελα κάποια στιγμή να γυρίσω να ζήσω στην Ελλάδα. Μου λείπει αρκετά η χώρα μας. 

LAMPROY KWSTAS STAVENTO 22-6-2016 (36)

*ευχαριστούμε το cafe, bar, restaurant Stavento για την φιλοξενία.

…και για φινάλε, ένα πρόσφατο βίντεο με τον Κώστα Λάμπρου να χορεύει συρτάκι σε παρουσίαση της Βίλεμ για την νέα περίοδο και ακόμη ένα με μερικές απ΄ τις καλύτερες στιγμές του Ευβοιώτη τερματοφύλακα, όπου μπορείτε -μεταξύ άλλων- να δείτε φιλάθλους της ομάδας του να τραγουδούν σύνθημα για εκείνον και ενώ ο Κώστας δίνει με ένα τύμπανο το ρυθμό!