Ήττα-σοκ γνώρισε η Ελλάδα στον ημιτελικό του ευρωμπάσκετ νέων β΄ κατηγορίας και μπήκε σε περιπέτειες σ΄ ότι αφορά την άνοδο στην πρώτη κατηγορία, αφού πλέον πρέπει οπωσδήποτε να κερδίσει στον μικρό τελικό την Κροατία, για να κατακτήσει την 3η θέση.

Οι Ισλανδοί, που είχαν δείξει τα ΄΄δόντια΄΄ τους και στον χθεσινό προημιτελικό με την Γεωργία, ήταν καλύτεροι απ΄ τους διεθνείς μας και παρότι στερήθηκαν στα τελευταία 15 λεπτά το μεγάλο τους αστέρι τον Γκούντμουσον (ο οποίος μπορεί να έχασε αρκετά σουτ, αλλά πρόλαβε πέρα απ΄ τους 11 πόντους, να μαζέψει 10 ριμπάουντ και να μοιράσει 5 ασίστ), δίκαια πήραν την πρόκριση στον μεγάλο τελικό. Με υπομονή, καλή κυκλοφορία και αέναη κινητικότητα στην επίθεση, που έδινε αρκετά ελεύθερα σουτ και διαδρόμους για διείσδυση και ΄΄σκυλίσια΄΄ άμυνα, που ΄΄βραχυκύκλωσε΄΄ τους Έλληνες, που έμειναν στο παιχνίδι μόνο χάρις στην ευστοχία στα σουτ τριών πόντων και το καταπληκτικό κοινό της Χαλκίδας, που  στο τέλος μπορεί να μην χαμογέλασε, αλλά δεν δίστασε να χειροκροτήσει τους Ισλανδούς, παραδεχόμενο την ανωτερότητα τους.

Τα πρώτα…μηνύματα ήρθαν απ΄ το ξεκίνημα, όταν πάρα το 7-2 των διεθνών μας και τα άστοχα σουτ του Γκούντουνσον, οι Ισλανδοί απάντησαν γρήγορα και πέρασαν μπροστά στο σκορ με 7-8, στα μισά της περιόδου. Λίγο αργότερα έφτασαν στο +5 (9-14) με τρίποντο του Τζόνσον. Με τρίποντα των Λούντζη και Δίπλαρο πλησιάσαμε στον πόντο (15-16), αλλά οι τελευταίοι 5 πόντοι της πρώτης περιόδου ανήκαν στους φιλοξενούμενους, που πήγαν στο +6 με τρίποντο στην εκπνοή του Γκούντμουσον, που φαινόταν να βρίσκει τα πατήματα του. Η δεύτερη περίοδος ήταν και η μοναδική στον αγώνα, που η Ελλάδα έπαιξε σαν μεγάλη ομάδα. Μπορεί στο ξεκίνημα της με δίποντο του Γκούντμουσον οι Ισλανδοί να βρέθηκαν στο +8 (15-23), αλλά ακολούθησε ένα τρίποντο και ένα δίποντο -μετά από πολύ ώρα- του Λούντζη, και αργότερα μια βολή του Σταμάτη και ένα δίποντο του Χαραλαμπόπουλου, που μας έφεραν σε απόσταση ΄΄αναπνοής΄΄ (23-25).

Η Ισλανδία φαινόταν να δυσκολεύεται επιθετικά (έμεινε περισσότερο από τέσσερα λεπτά χωρίς πόντο) και αυτό επέτρεψε στους διεθνείς να περάσουν μπροστά (28-27) στο τρίλεπτο για την ανάπαυλα και ένα λεπτό μετά να φτάσουν στο +8 (35-27), ολοκληρώνοντας σερί 12 ΄΄αναπάντητων΄΄ πόντων. Όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν καλά για την Ελλάδα και μάλλον οι περισσότεροι θα πίστεψαν πως οι διεθνείς μας δεν θα δυσκολεύονταν στο δεύτερο ημίχρονο να ΄΄καθαρίσουν΄΄ την υπόθεση πρόκριση στον τελικό. Όμως η πραγματικότητα ήταν τελείως διαφορετική. Οι πεισματάρηδες και ακούραστοι Ισλανδοί, με τρίποντα των Τζόνσον και Πάλσον πλησίασαν στον πόντο (39-38) λίγο πριν την συμπλήρωση του πρώτου δίλεπτου της επανάληψης. Τρία λεπτά μετά με νέο τρίποντο του Τζόνσον η Ισλανδία πέρασε μπροστά (41-43) και λίγο αργότερα με ακόμη ένα εύστοχο σουτ τριών πόντων του ίδιου παίχτη και ένα δίποντο του Μπίργκινσον, πήγε στο +7 (41-48). Και όλα αυτά χωρίς τον Γκούντμουνσον που στο 24΄ τραυματίστηκε στην μέση από σκληρό φάουλ του Λούντζη και αποσύρθηκε στον πάγκο, χωρίς ποτέ να μπορέσει να επανέλθει.

Στο τελευταίο δίλεπτο η εθνική μας με κάποιες καλές προσπάθειες στην επίθεση, εκμεταλλεύτηκε το…΄΄σάστισμα΄΄ των αντιπάλων απ΄ τον τραυματισμό του μεγάλου τους ηγέτη (ρόλο που ανέλαβε επάξια όπως αποδείχτηκε ο ΄΄σεληνιασμένος΄΄ Τζόνσον) και πλησίασε στο καλάθι και με τρίποντο του Δίπλαρου στο ξεκίνημα της τελευταίας περιόδου πέρασε μπροστά (52-51). Ο Μπίργκινσον που πήρε περισσότερο χρόνο (λόγω του τραυματισμού του Γκούντμουνσον) ήταν αυτός που πήρε τις επόμενες δύο επιθέσεις των Ισλανδών και με δύο βολές και ένα δίποντο τους έδωσε προβάδισμα τριών πόντων (52-55), για να ακολουθήσει τρίποντο του Τολιόπουλου που έφερε το παιχνίδι στην ισοπαλία, που έμελλε να είναι και η τελευταία, αφού οι Ισλανδοί που ξαναπήραν το προβάδισμα με δύο βολές του Χλίνασον (έκανε την διαφορά κάτω απ΄ τα καλάθια με το μπόι του και τις μπασκετικές αρετές του) και δεν το έχασαν ως το τέλος. Καθοριστικές τρεις συνεχόμενες διεισδύσεις του Τζόνσον, που πήρε το παιχνίδι πάνω του, εξέθεσε την ελληνική άμυνα και έκαναν το σκορ 57-65. Προσπάθησαν οι Έλληνες να επανέλθουν και με δύο τρίποντα από Τολιόπουλο και ακόμη ένα από Λούντζη πλησίασαν στο καλάθι (67-69) 50 δεύτερα για το τέλος, ενώ στην επόμενη επίθεση ο Χαραλαμποπούλος έχασε την ευκαιρία για την ισοφάριση, 5 δευτερόλεπτα πριν την λήξη. Ακολούθησε μια εύστοχη βολή του Πάλσον (από φάουλ σκοπιμότητας των Ελλήνων) και μετά από τάιμ άουτ οι διεθνείς μας δεν μπόρεσαν να κάνουν σουτ, αφού ο Χαραλαμπόπουλος έκανε κακή πάσα προς το τρίποντο, ο Μπίργκισον έκλεψε και όλα τελειώσαν οριστικά.

Οι Ισλανδοί αποφάσισαν να μην κάνουν φάουλ σκοπιμότητας, αλλά να παίξουν άμυνα και δικαιώθηκαν. Καταπληκτικό κοουτσάρισμα συνολικά απ΄ τον Στέφανσον, με διαρκές ροτέισον, κατάφερε να φτάσει σε μια μεγάλη νίκη -παρά τις αντικειμενικές αντιξοότητες- απέναντι σε μια παραδοσιακή δύναμη του παγκόσμιου μπάσκετ. Πολλά απ΄ αυτά που δοκίμασε ο Παπαθεοδώρου, δεν του βγήκαν, που δεν είχε σε καλή μέρα αρκετούς παίχτες του, ενώ σε άλλους έδωσε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής, που ίσως θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις. Για παράδειγμα ο Τσαλμπούρης, που στα προηγούμενα παιχνίδια είχε βασικό ρόλο, μόνο για πέντε λεπτά, ο Αντετοκούνμπο, μόλις για…ένα δευτερόλεπτο!

ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 15-21, 37-32, 49-51, 67-70.

Ελλάδα (Παπαθεοδώρου): Τολιόπουλος 11 (3), Κόττας 9, Κόνιαρης, Τσαλμπούρης, Σκουλίδας, Σταμάτης 8 (2), Χαραλαμπόπουλος 14, Δίπλαρος 10 (2), Μουράτος 2, Λούντζης 11 (3), Αντετοκούνμπο.

Ισλανδία (Στέφανσον): Χέρμανσον, Γκούντμουνσον 11 (1), Μπίργκινσον 10, Πάλσον 10 (3), Στέφανσον, Τζόνσον 29 (5), Άγκουστσον, Γκίλφασον, Χλίνασον

Φωτογραφίες: Χρήστος Σεφερλής