Ο φετινός Αμαρυνθιακός ήταν ένας πραγματικός Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ μιας και ξεκίνησε την  χρονια με στόχο την σωτηρία κάτι που κάτω από την καθοδήγηση του Γιάννη Καρβέλη φαινόταν να ερχόταν εύκολα με την νεοφώτιστη ομάδα να δείχνει ότι μπορεί να έχει και καλό πλασάρισμα στην βαθμολόγια.

Κάπου στα μέσα Δεκέμβρη άρχισαν τα παράξενα και περίεργα αρχικά με την αποπομπή Γιάννη Καρβέλη με ανεπίσημη δικαιολογία ότι η ομάδα μπορούσε να πάει ακόμα καλύτερα και να διεκδικήσει κάτι περισσότερο από την εύκολη σωτηρία που είχε πετύχει μέχρι τότε.

Έκλεισε η κάνουλα των πληρωμών λίγο πριν τα Χριστούγεννα και άρχισαν τα “ωραία” οι παίχτες απείχαν από την προπόνησή και άλλοι ζήτησαν τα δελτία του να αποχωρήσουν όπως και έγινε, ο Αμαρυνθιακός ήταν στο χείλος του γκρεμού με την διάλυση και την αποχώριση από το πρωτάθλημα να είναι προ των πυλών.

Το παιχνίδι στο Λουτράκι ήταν κομβικό κάπου εκεί άρχισε να φαίνεται φως στο ΤΟΥΝΕΛ, με την ομάδα Κ16 να σώζει την ανδρική ομάδα, το γόητρο του συλλόγου να παίζει χάνοντας με μεγάλο σκορ αλλά καμία σημασία δεν εχει αυτό, ΤΕΛΙΚΑ 16χρονα αμούστακα παιδιά έσωσαν την αντρική ομάδα γιατι αν ερχόταν το “μείον” θα χανόταν και η κατηγορία.

Ο Χρήστος Σουλάκος επέστρεψε εν μέρη στην κανονικότατα μαζί με την ομάδα ο Αντώνη Τσαραντάνης ήρθε σαν άλλος ΤΟΜ ΚΡΟΥΖ σε επικίνδυνες αποστολές οι ποδοσφαιριστές που παρέμειναν στην ομάδα έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και η  σωτηρία ήρθε λίγο πριν το φινάλε του πρωταθλήματος με το εντός εδρας 1-1 με την Μύκονο.

Μετά από όλα αυτά η ομάδα με την ψυχολογία στα ύψη η ομάδα πήγε στον τελικό του Κυπέλλου νίκησε τον Ταμυναικό με 1-0 και πήρε το πρώτο κύπελλο ευβοιας στην ιστορία της.

Τέλος καλά όλα για τον φετινο SURVIVOR AΜΑΡΥΝΘΙΑΚΟ που τα κατάφερε στο στίβο μάχης της Γ’ Εθνικής.

Τώρα για  την επόμενη μέρα μην ρωτάνε εμάς αυτή την ερώτηση να την απευθύνεται στον άνθρωπο που οδήγησε οικονομικά και διοικητικά τον Χρήστο Σουλάκο

 

Διαβάστε Επίσης...