Η Χαλκίδα WFC, μετά από μία ξεχωριστή παράσταση στον Βούρκο, επιβλήθηκε των Νηρηίδων με 4-2 και έκανε το τεράστιο βήμα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τη διεκδίκηση της ανόδου στην Α’ Εθνική.

Περισσότεροι από 300 φίλαθλοι δημιούργησαν μία μοναδική ατμόσφαιρα, την ίδια στιγμή που οι «νεράιδες» του Κώστα Σταμέλου παρουσίαζαν στον αγωνιστικό χώρο το ωραιότερό τους παραμύθι.

Με απαράμιλλη αυτοπεποίθηση, αστείρευτη δύναμη και τεράστια θέληση, κατέστησαν σαφές στην έτερη διεκδικήτρια του τίτλου ότι ο φετινός τίτλος του 3ου ομίλου τους ανήκει, με το τελικό 4-2 να δίνει στη Χαλκίδα ένα τεράστιο πλεονέκτημα.

Από το «παραλίγο» σοκ… στον απόλυτο έλεγχο

Κι όμως, οι Νηρηίδες είχαν τεράστια ευκαιρία να γείρουν την πλάστιγγα από τα… αποδυτήρια, όμως η Κόττο, σε ανεπανάληπτο τετ-α-τετ απέναντι στη Βελλή, έστειλε την μπάλα στο κάθετο δοκάρι.

Η ολιγωρία των πρώτων δευτερολέπτων αφύπνισε τις γηπεδούχες, που πήραν άμεσα τον έλεγχο του παιχνιδιού και αποφάσισαν να μην κοιτάξουν πίσω.

Το σκορ άνοιξε στο 18’, όταν, μετά από πίεση ψηλά, έγινε το λάθος από τις αμυντικούς και η Καραγιάννη, με πείσμα να μένει όρθια στην έξοδο της γκολκίπερ, με εξαιρετικό ψηλοκρεμαστό σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα.

Η ισοφάριση και η απάντηση πριν το ημίχρονο

Στο 35’ ήρθε η ισοφάριση με την Terell, την υψηλόσωμη Αμερικανίδα επιθετικό που αποτελεί τον βασικό εκφραστή των επιθετικών ενεργειών των Νηρηίδων τη φετινή σεζόν. Η χαρά των φιλοξενούμενων, ωστόσο, κράτησε λίγο.

Πέντε λεπτά αργότερα, η Ξέρα εκτέλεσε κόρνερ με απόλυτη ακρίβεια στο πρώτο δοκάρι, εκεί όπου είχε κινηθεί η Αργυριάδη, η οποία με δυνατή κεφαλιά έδωσε εκ νέου προβάδισμα στη Χαλκίδα, βάζοντας ξανά φωτιά στις εξέδρες του Βούρκου.

«Γκολ εσείς, γκολ και εμείς»

Στο δεύτερο ημίχρονο, οι δύο ομάδες συνέχισαν στον ίδιο έντονο ρυθμό, με τις φιλοξενούμενες να παίρνουν περισσότερα μέτρα στον άξονα.

Στο 69’, σε βαθιά μεταβίβαση προς την περιοχή, η Terell εκμεταλλεύτηκε το ύψος της και την έξοδο της Βελλή, φέρνοντας το παιχνίδι εκ νέου στα ίσα.

Η ισοφάριση, όμως, δεν λύγισε τις γηπεδούχες. Μόλις τέσσερα λεπτά αργότερα, σε κάθετη μεταβίβαση, η Μακρή τσίμπησε την μπάλα στην έξοδο της Bellamy, η οποία την ανέτρεψε αντικανονικά, με τον ρέφερι να δείχνει άμεσα το σημείο του πέναλτι.

Λίγα δευτερόλεπτα μετά, η Χαλκίδα πανηγύριζε το 3-2, με την Πλυτά να ευστοχεί αυτή τη φορά, παίρνοντας την προσωπική της «ρεβάνς» μετά το χαμένο πέναλτι του πρώτου γύρου στη Λαμία.

Το φινάλε που άξιζε στο παραμύθι

Το κερασάκι στην τούρτα μπήκε στο 83’, με ακριβώς ίδιο τρόπο όπως και το 2-1, με αλλαγή προσώπων. Στην εκτέλεση κόρνερ ήταν η Πλυτά και στην κίνηση στο πρώτο δοκάρι η Μπριασούλη, η οποία με καρφωτή κεφαλιά έκανε το 4-2, υπογράφοντας τους τίτλους τέλους ενός απογεύματος που δύσκολα θα ξεχαστεί.

Πώς να ξεχωρίσεις πρόσωπα;

Συνήθως, σε αυτόν τον χώρο γίνονται ιδιαίτερες αναφορές σε πρόσωπα. Στο ντέρμπι που έκρινε το «μισό» πρωτάθλημα, κάτι τέτοιο μοιάζει άδικο. Από αυτήν την ποδοσφαιρική παράσταση, πώς να ξεχωρίσεις πρόσωπα;

Η Βελλή χρεώνει στον εαυτό της λανθασμένη εκτίμηση στο δεύτερο τέρμα, όμως σε ολόκληρο το ματς πιστώνεται τη σιγουριά που εξέπεμπε σε ομάδα και… εξέδρα.

Το κεντρικό αμυντικό δίδυμο είχε δύσκολο έργο απέναντι στην Terell. Παρά τα δύο τέρματα της Αμερικανίδας, Αργυριάδη και Πύθουλα συνεργάστηκαν υποδειγματικά, με συνεχείς αλληλοκαλύψεις, ενώ η πρώτη βρήκε και το κομβικό γκολ πριν το ημίχρονο.

Στα άκρα, η Βαΐτση ανέβασε κατακόρυφα απόδοση στο δεύτερο μέρος, ενώ στην απέναντι πλευρά η Γεωργίου πραγματοποίησε το καλύτερό της παιχνίδι με τη φανέλα της Χαλκίδας, με ένα δεύτερο ημίχρονο που δύσκολα περιγράφεται.

Στο κέντρο, το δίδυμο Μπριασούλη – Πλυτά λειτούργησε σαν ένα σώμα, με αποκορύφωμα την συνεργασία στο τέταρτο γκολ. Η Μπριασούλη επηρεάστηκε προσωρινά από τη γρήγορη κάρτα που δέχτηκε, όμως επανήλθε γρήγορα στις «εργοστασιακές» της ρυθμίσεις, την ώρα που η Πλυτά έβγαζε το πιο ουσιαστικό παιχνίδι της με την φανέλα της Χαλκίδας.

Μπροστά τους, η Ξέρα είχε διαρκώς το μυαλό στα μετόπισθεν, πίεζε αποτελεσματικά και εκτέλεσε το κόρνερ-ασίστ για το δεύτερο τέρμα, η εξαιρετική Καραγιάννη που άνοιξε τον δρόμο προς τη νίκη με το πείσμα της και κυνήγαγε κάθε χαμένη μπάλα, και η Κόρδη που ξεδίπλωσε το ταλέντο της, κουβαλώντας την μπάλα, ντριπλάροντας τους “πάντες” με τεράστια αποτελεσματικότητα και δημιουργώντας συνεχώς ανισορροπία στην αντίπαλη άμυνα.

Και στην κορυφή της επίθεσης, η Μακρή. Μια εμφάνιση 90 λεπτών που δεν υπάρχουν λέξεις για να την περιγράψεις. Αμέτρητα χιλιόμετρα, αδιάκοπη κίνηση, συνεχή πίεση, άνοιγμα χώρων, συμμετοχή σχεδόν σε κάθε επιθετική ενέργεια. Στο επιθετικό μισό του γηπέδου, όπου βρισκόταν η μπάλα, βρισκόταν και η φανέλα με το «19» να την ακολουθεί ακούραστα.

Σημαντικό ρόλο στον θρίαμβο έπαιξε και ο πάγκος. Μία ομάδα – μία γροθιά. Γαγάρα, Αρκουλή και Κορλού μπήκαν για να δώσουν ανάσες και έβαλαν τη δική τους πινελιά στο παιχνίδι, ενώ και η υπόλοιπη αποστολή (Δημητροπούλου, Κριθαρέλη, Καββαθά, Χρυσίνα, Δέδε, Ασπραδάκη) έζησε κάθε στιγμή με ένταση και πάθος. Είναι χαρακτηριστικό πως τα συναισθήματα ξεχείλισαν ακόμη και στον πάγκο, με τέσσερις κίτρινες κάρτες να μοιράζονται σε μέλη του — Γαγάρα, Δέδε και Χρυσίνα στους πανηγυρισμούς, και η Αρκουλή για καθυστερήσεις.

Οι πανηγυρισμοί συνεχίστηκαν στα αποδυτήρια και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν εκτός γηπέδου, με τη διοίκηση να παραθέτει δείπνο στην αποστολή. Η βραδιά έκλεισε όλοι μαζί στο Storey’s Bar, μέχρι αργά, με χαμόγελα, αγκαλιές και τη βεβαιότητα ότι αυτό το απόγευμα στον Βούρκο ήταν κάτι παραπάνω από μία μεγάλη νίκη.

Διαβάστε Επίσης...